Hayatta yaptığım her şeyi aslında ailemin gözünde girmek için yapmışım onu anladım ve şu an seçimlerimin cefasını cekiyorum?

3. Sınıf tıp öğrencisiyim (yurt dışında; Türkçem kötü) ve 2 ay sonra bütün 3 yılın sınavı olucak yaklaşık 2 aydır evden çıkmadan ders çalışıyorum gece gündüz ançak anlıyorum. Aslında hep insanlara yardım etmek isteyen biriyim ı yüzden doktor olmak istedim. Seçimi yaptığımdan beri annemgil ne zaman derslerden bıktım desem sonrasında sen sefasını süreceksin diyor. Ama hepimiz biliyoruz hiç bir zaman sefasını sürmicem. 21 yaşındayım ne bi sevgilim olmuş ne gecelere akıp gezip tozmuşum. Tatilde bile online derslerim oluyor onlara katılıyorum. Aslında ot gibi yaşıyorum ve ben bunu istemiyormuşum. Herkes eğlenirken ben masa başında ağlıyorum. Değer mi? Bilemedim.. 5 yaşımdan beri (okula 5 yaşında yazdırılmışım) herkesin bi büyük beklentisi var benden hep akıllı o saygılı o odasında ders çakışır o. Ama bende herkes gibi olmak istiyorum bende gençliğimi yaşamak istiyorum diyince hayır hayır sen sonra yaşicaksın oluyor. Ben nasıl kendime gelicem?