Gece kuşu musun, sabah kuşu mu🐦?

Gece kuşuyum… Sessizliğin içine çöktüğü, sokakların susup yalnızlığın konuştuğu o saatlerde ruhum daha canlı, kalbim daha gerçek olur. Gündüzün kalabalığı arasında kaybolan hisler, gecenin koynunda ortaya çıkar. Herkes uyurken, düşünceler uyanır; kelimeler o vakitte daha içten dökülür. Sabahlar telaş, gece ise huzur gibi gelir. Loş bir ışık, hafif bir müzik ve içimde dolup taşan duygularla geceleri daha çok yaşarım. Çünkü karanlık, bana ışığı aratmaz; içimdeki parıltıyı hatırlatır. Gece kuşuyum çünkü en çok o saatlerde kendime benziyorum.