Toksik bir hayat yaşadığınızı düşünüyor musunuz ve buna sebep toksik insanlar mı, yoksa sadece kendiniz misiniz?

Bazen kendi kendime düşünüyorum, “Acaba toksik bir hayat mı yaşıyorum?” diye… Çünkü bazı anlar geliyor ki, sanki her şey üstüme üstüme geliyor. Çevremdeki insanlar mı toksik, yoksa ben mi kendi hayatımı zorlaştırıyorum, ayırt edemediğim oluyor. Kimi zaman birinin küçücük bir lafı günümü mahvedebiliyor, ya da kendi içimde dönüp duran düşünceler, geçmişin pişmanlıkları, gelecek kaygıları ruhumu yoruyor. Evet, belki çevremde beni aşağıya çeken, enerjimi tüketen insanlar oldu, hâlâ da oluyor. Ama dürüst olmak gerekirse, bazen kendimi de sorguluyorum. Belki ben de fazlasıyla alınganım, belki de fazla beklenti içindeyim. Bu karmaşanın içinde bir denge ararken, “Allah büyük, bunda da vardır bir hayır,” diyerek teselli buluyorum. Bu cümle bana sadece sabretmeyi değil, aynı zamanda teslimiyeti ve umut etmeyi de öğretiyor.

Hayat ne kadar toksik olursa olsun, insan kendi içindeki niyeti temiz tutmaya çalışmalı. Çünkü bazen en karanlık zamanlar bile, bizi aydınlığa çıkaracak yolları hazırlar. Ben de o yolu arıyorum; hatalarımla, doğrularımla, ama en çok da içtenliğimle.