Zor bir gün geçirirken, "ayakta kalmanızı" sağlayacak düşünce nedir?

Zor bir günün ortasında ayakta kalmamı sağlayan tek şey, bu anın da geçeceğini bilmek olurdu. Ne kadar sert eserse essin rüzgâr, daha önce de yıkılmadım diyebilmenin gücü sarar içimi. Yaşadığım hiçbir acı boşuna değildi; hepsi beni biraz daha güçlendirdi, biraz daha derinleştirdi. Şimdi içinde bulunduğum karanlık, geçmişte aydınlığa yürüdüğüm yollardan daha uzun değil. Kendime verdiğim sözleri hatırlarım; yarım kalmamak, vazgeçmemek, ne olursa olsun içimdeki sesi susturmamak… Hayat ne yaparsa yapsın, kalbimde hâlâ ışık yanıyorsa, düşsem bile kalkarım. Çünkü yürümeye devam etmek, kaybetmemekten daha kıymetlidir.