İçiniz acırken bile ümitli olmayı başarabiliyor musunuz?

İçim acırken ümitli olmayı başaramıyorum pek…
Çünkü bazı acılar var, umutla değil, sessizlikle geçiyor.
İnsanın içinde kırılan şey, bazen yeniden büyümez.
Ve ben bunu kabullenmeyi öğrendim.

Ama işin garibi ne biliyor musun?
Ümitliymiş gibi yapmasam da, pes etmiyorum.
Bu ikisi aynı şey değil.

Ben umudu her zaman bulamam,
Ama yürümeyi bırakmam.
Çünkü belki umut yoktur…
Ama irade hâlâ vardır.