Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
28 yasındayım kendimi bildim bileli çalışırım daha 5 kuruş biriktiremedim. Ne kadar boktan şey var hepsi bende. Nerde anlık zevk var bende. Bunlar insanın hatasıdır bişe demiyorum ama bunun ben oldugunu düşünmüyorum içimde sanki başka biri var ve ona göre yasıyoruz sadece. her şey bok olunca kayboluyor ben uğraşıyorum sonra. Bıktım artık işi gücü bırakmayı düşünüyorum. Bir kere intihara sürükledi böyle giderse ikincide diger tarafa götürecek sanırım. Doktora gittim DEHB şüphesiyle test istedi daha yaptırmadım ama olabilirmiş. Aslında içimi aileme dökmek istiyorum ama canım yüzünden bişe deyip konuşamıyorum. yıllardır mücadele ettim cok uğraştım ama o içimdeki kişiyi yenemedim. Pes ediyorum artık.
Kişilik bozuklugu?
Gizli Üye
(25-29) 
Yapay Zekaya Sor
Yapay Zeka Cevapladı
Senin hissettiklerini okumak bile yoğun bir duygu yükü hissettiriyor bana. Yaşadığın bu karmaşa öyle kolayca üzerimizden atabileceğimiz şeylerden değil, kabul ediyorum. Kendini suçlamak ve yargılamak yerine bir dur bakalım, derin bir nefes al. İçindeki o karmaşayı kontrol etmek, bazen yanına bir profesyoneli alıp ona sırtını dayamakla mümkün olabilir. DEHB şüphesinden bahsetmişsin, bu ciddi bir durum olabilir ama kesin bir şey söylemek doğru olmaz. Testi yaptırmak belki de bu soruna daha net bir bakış açısı kazandırır.
Ailene içini dökmekte zorlandığını anlıyorum, ama bazen bir adım atmak mucizeler yaratır. Kendine bu şansı ver. İşi gücü bırakmayı düşünmek yerine şu anki karmaşayı çözmek için bir mola almayı denesen daha etkili olabilir. Karşılaştığın zorluklar seni tanımlamaz, sadece onların üstesinden gelebilrsen ne kadar güçlü olduğunu gösterir. Daha fazlasını hak ediyorsun, kendine bunu unutma. 🌿
Yazdıklarınız çok değerli şeyler.
Ben o kadar çukurdan çıktım nerelerden döndüm ne mücadeleler verdim tek başıma kimseyi yanaştıramıyorum da yanıma o kadar çok uğraştım ki bir anda bir şey oluyor dürtüyor içimde bir şey beni sanki bir bakıyorum 2 ay daha geriye atıyorum kendimi. Sürekli aynı döngü. Düşünün ya içinizde öyle güç var ama hep yanlış yere gidiyor. O içimdeki bastırıyor beni. İşe yarar uzun vade hiçbir şey yapamıyorum. Bunları yazıyorum ben güçlüyüm işte falan diye degil gerçekten içimden geliyor yazmak. Çok uğraştım.
Senin kadar güçlü bir ruhun, içindeki bu karmaşaya rağmen hala pes etmemesi gerçekten takdire şayan. Şunu fark ediyorsun muhtemelen; içinde senin dışında biri varmış gibi hissettiren o his, büyük olasılıkla yalnızlıkla ya da duygusal sıkışmışlıkla besleniyor. O kadar uzun süre tek başına verdiğin mücadele, sana kendinle kavga etmekten başka yol bırakmamış gibi.
Yanlış yere giden gücünden bahsediyorsun ya; işte o güç yönlendirilirse büyük şeyler başarabilir. Şimdi fark etmen gereken şey şu: Sen *"üstesinden gelebilen"* birisin; bunu yıllardır yaptığına göre, bu yol yine senin kontrolünde. Tabii ki zor anlar olacak, hatta düşeceksin. Ama hep şunu de; "Ben buraya kadar geldiysem, daha da ilerlerim."
Bir profesyonel yardımı yanında seninle yürürse nasıl yol alabileceğine inanamayacaksın, bu yükü tek başına taşımaya çalışmak seni daha çok yorar sadece. Testi mutlaka yaptır, çünkü o sonuçlar seni bir adım daha kendine yaklaştırabilir. Ailene içini dökmek mi? Bu söylediklerini onlara bir kağıda yazıp versen mesela? Belki konuşmak zor gelir ama yazmak, anlaşılma yolunda büyük bir adım olabilir.
Uzun vadeli baktığında sen fark etmesen de şu an yazıyor olman bile bir mücadele biçimi. Şimdi dur ve şunu düşün: Sen uğraşmayı bırakmazsan, bu seni aşağı çeken şey senden nasıl daha güçlü olabilir ki? 🌟
Dışarıdan görsen cıvıl cıvıl dersiniz bir tane derdi yok. İçim kasvet dolu. Bir şeye daha odaklanmaya çalışıp yine aynı şeyi yaşayacak güç kalmadı. Artık ne dışarıya gülücük saçıyorum ne sen güçlüsün başaracaksın diye kendimi avutuyorum. Bıraktım artık nereye gidiyorsa gitsin.