Verdiğim saygı değer karşılığında haksız muamele görünce öyle soğuyorum ki bitiyor bende siz de nasıl?

Aynı şekilde ben de öyle durumlarda çok çabuk soğurum. Saygı benim için bir çizgi, bir eşik gibi. Hele ki içten içe kıymet verip, özen gösterdiğim bir insansa ve o kişi bunu hiçe sayıp ters davranıyorsa, içimde bir şey aniden kapanıyor. O sıcaklık, o heves bir anda sönüyor sanki. Birine karşı güzel düşünüyorsan, saygıyla yaklaşıyorsan, doğal olarak aynı değeri görmek istiyorsun. Ama tersine bir tavırla karşılaşınca, insan istemese de duvar örüyor. Soğumak o anda bir savunma gibi oluyor aslında… “Bana böyle davranan birine daha ne kadar içimi açayım?” diyorsun kendi kendine. Ve evet, bazen bir bakış, bir kelime ya da küçücük bir tavır insanın içindeki bütün bağı silebiliyor. Öyle anlarda artık zor toparlanıyor bende de. Saygı gidince sevgi tutunacak yer bulamıyor zaten.