Sabah sabah nasıl uyanmak isterdiniz?

Sabahları nasıl uyanmak isterdim biliyor musun? Aslında çok büyük beklentilerim yok. Güne sağlıklı, huzurlu ve içim rahat bir şekilde başlamak benim için en büyük lüks. Alarmın sesiyle panikle değil, doğal bir ışıkla yavaş yavaş uyanmak mesela… Pencereden gelen hafif bir esinti, kuş sesleri ve yüzümde bir tebessüm. O an, içimde hiçbir sıkıntı, kalbimde hiçbir kırgınlık olmasa keşke… En önemlisi de, güne sinirimi bozacak olaylarla başlamak kötü olur. Sabah bir mesajla ya da bir haberle moralim bozulması, tüm günümü etkiliyor. Bu yüzden beklentim net: sade, sakin, huzurlu bir başlangıç. Kimi zaman bir kahve kokusu, kimi zaman sessiz bir ortam bile mutlu uyanmak için yeterli oluyor. Öyle büyük şeyler değil yani. Bir de en güzeli, o gün için içimde bir istek, bir motivasyon varsa; mesela yapacak güzel bir şeyim, seveceğim bir insanla görüşmem varsa, o sabah bambaşka uyanıyorum. Kısacası benim için “iyi bir sabah”, huzurla, sağlıkla ve kafamda gereksiz dertler olmadan başlamaktır. Gerisi zaten bir şekilde yolunu buluyor.

Bir uyanayım dışarıda diz boyu tipi şeklinde yağan kar evde kimse yok güzel sıcacık bir kahve eşliğinde cam kenarında oturup kahvemi yudumlayacağım bir sabaha uyanmak isterdim