Sonucunun kötü biteceğini bildiğiniz güzel bir şey yaşamak ister miydiniz?

Bir laf var ya bile bile eşek olmak. Aşktır bu ancak başka ne olabilir. Evet, isterdim.
Sonunun kötü biteceğini bilsem bile, o “güzel” kısmı gerçekten güzelse, ona değer. Çünkü bazı anlar öyle dokunur ki insana, sonra ne kadar acı verse de, “yaşadım” dersin. En azından yarım kalan bir “keşke” olmaz. Ama şöyle de bir şey var: İnsan bazen kendini bile bile ateşe atıyor, sonra yanınca şaşırıyor. Yani o dengeyi kurmak lazım. Eğer o güzellik gerçekten içini titretiyorsa, seni sen yapıyorsa, yaşanır. Ama sırf alışkanlıktan ya da boşluğu doldurmak içinse, işte o zaman o acı da boşa çekilmiş gibi geliyor. Kısacası evet, bazı güzellikler için yanmaya değer. Ama her şey için değil.