Yaşadığınız en büyük sorun neydi?

Vardı bir sorun ama adına ne denir bilmiyorum. Tükenmişlik, mutsuzluk belki de mevsimsel depresyon. Bir gün yemek yiyememeye başladım ama aniden oldu dün gayet iyiyken hem de. İştahım tamamen kapandı ve hiç bir şey yiyemedim. Bu haftalarca devam ediyordu. Yemesi gerektiğini bilip, yaşamak isteyip, kendini sevip, bir şeyi kafasına bile takmayan insanın böyle durumda olması basite indirgenebilir değildir diyebilirim. Bunun sonunda hatta öleceğimi sanmaya başladım dipsiz çukura düşmek gibi hissettirdi çünkü katı şeyleri özellikle yiyemiyorum meyve ve su içiyordum hem de her gün. Neyse ki önemli derecede kilo kaybetmedim. Hatta doktora gittiğimde ya iyi olmazsam ölecek miyim? Daha mı kötü olurum? Damardan mı beslenirim? Hayata nasıl devam ederim gibi bir içsel çöküş vardı. Konu basit aslında ama içindeki duygusal yük aslında anlatmaya çalıştığım. Olayların insan zihninde önemli etkisi. Hâlâ bilinçaltımda böyle garip korkularım vardır. Aşırı zayıflıktan, çaresizlikten, delirmekten yani kontrolü kaybedeceğim her şeyden korkuyorum. Dediğim olay antidepresan kullanır kullanmaz düzeldi , kullandığım ilk gün vucudumda yanma vardı bazen düşündüm ki ölcek miyim daha mı kötüye gidicem? Bende sorun ne? Diye düşünüp durdum. Sanırım yaşadığım en kötü olay bu. Ve evet birine basit gelir. Ama ben küçük bir olaydan çok anlam ve ders çıkarabilen rasyonel düşünen biriyimdir ve hâlâ düşünür sorgularım.. Evet bu kadardı 😅