Hayatı dolu dolu yaşayabiliyor musun yoksa sen yaşayan bir ölü müsün?

Hayatın içinde sürüklenip giderken, bazı anlar var ki gerçekten yaşadığımı hissettiriyor; nefes aldığımı, kanımın aktığını, kalbimin çarptığını... Ama çoğu zaman öyle anlar geliyor ki, içim bomboş, hiçbir şeyin tadı yok. Gülüşüm sahte, yürüyüşüm yorgun, bakışlarım dalgın… Dışarıdan bakan biri yaşıyor sanır ama ben o anlarda sanki içimde ölmüşüm gibi hissediyorum. Ne bir heyecan, ne bir umut, sadece bir varoluş. Yaşayan bir ölü gibi değilim belki ama yaşadığım her gün de tam anlamıyla yaşam değil. Arada sıkışıp kalmış gibiyim.