Bu hayatta biriktiren misiniz yoksa yaşayan mı?

Kendimi daha çok yaşayan tarafa yakın hissediyorum. Tabii ki yarını düşünmek, kenara bir şeyler koymak mantıklı geliyor ama hayatın ne kadar hızlı geçtiğini görünce anı kaçırmak beni korkutuyor. Güzel bir yemek yemek, sevdiklerimle kahkaha atmak ya da sadece o an canım ne istiyorsa onu yapmak bana daha değerli geliyor. Bankadaki rakamların artması beni, o an hissettiğim bir mutluluk kadar heyecanlandırmıyor. bir şeylere sahip olmaya çalışırken hayatın akıp gitmesini izlemek istemiyorum. O yüzden elimden geldiğince "şimdi"nin tadını çıkarmaya bakıyorum.

Her ikisi de 😀

Eskiden, çok değil 5 yıl öncesine kadar kıyafet, çanta ve ayakkabı biriktirme alışkanlığım vardı. Sürekli bir şeyler satın alırdım.

İlk önce satın almayı bıraktım. Sonra olanları sattım veya verdim birilerine. Şimdilerde dönüştüre dönüştüre kullanıyorum. Bu şekilde eskisinden çok daha fazla keyif alıyorum. Her parçanın ayrı bir hikayesi oluyor üzerimdeki sadece benim bildiğim ve anladığım 🤩

İnsan da biriktirdim. Biriktirdiğim kadar beni biriktirenler de oldu.

Zor zamanlar yaşıyoruz genel anlamda. Herkesin sınavı, eşikleri oluyor aşması, geçmesi gereken. Biriktirdiğimiz insanlar artık o değeri taşıyamıyor da olabiliyor, enflasyon karşısında eriyen TL gibi.

Tabi ki nazik olucaz, empati kurucaz ama insanlardan beklenti içine girmicez. İnsan söz konusu olduğunda anı yaşamak en güzeli bence, biriktirmekten ziyade.

Bizden önceki kuşak ben öldükten sonra kim ne yaparsa yapsın kafasındaydı. Bu da yanlış. Ben benimkilere hem maddi hem de manevi değerler bırakmayı amaçlıyorum. Çünkü bu lanet, koca kıçlı ve yaşlı dünyaya gelmelerine ben sebep oldum 😂

An'ı yaşamak çok değerli ama, anı ya da insan biriktirmek de çok kıymetli. İnsanın kötü günü olur, iyi günü olur. Elimizdeki birikimlerin kıymetini kötü günde anlarız.