Depresyona girip günlerce evden çıkmadığınız oldu mu?

Oldu… Bazen öyle anlar geliyor ki insanın içi çöker, dışarı çıkmak değil, pencereye bakmak bile fazla gelir. Dış dünya sessizleşir, zaman sanki yavaşlar ama içinde fırtına kopar. Ne biriyle konuşmak istersin ne de bir yere gitmek… Sadece susmak, yok olmak gibi bir his… O karanlıktan çıkmak zaman alıyor ama bir gün bir ses, bir müzik, bir anı ya da bazen kendi kendine attığın minicik bir adım sana nefes olabiliyor. İşte o an, yeniden hayata karıştığını fark ediyorsun.

Merhaba, dönem dönem ben de bunu yaşadım elbette ama artık o kadar çok kafama takmamaya çalışıyorum her şeyi. Hayatıma sağlıklı bir şekilde devam edebilmek için olumlu, pozitif şeyler düşünmeye ve bardağın ne olursa olsun dolu tarafından bakmaya gayret ediyorum.