Yanındakiyle yaşar aklındakiyle ölürsün. Bu söze katılıyor musunuz?

Bu söz bana göre insanı değersizleştiren bir bakış açısı içeriyor. Düşünüyorum; evli bir çift var. Kadın, aslında başka bir adamla evli olmayı onun yanında ölmeyi hayal ediyor. Kocası da aynı şekilde başka bir kadın var ve onunla yaşayıp ölmeyi hayal ediyor olsun. Böyle bir durumda bu insanlar neyi yaşıyor olabilir? Ortada Ne gerçek bir mutluluk ne de karşısındakine saygı... Nede İnsana yaraşır bir olgu. Hayallerinde kini düşleyip yanındakine değer veremeyen biri olurlar, sonra evlilik hayatı zidan der durur.

Mesela bu konuyu farklı bir yönden ele alalım; Bu bir insan değil de bir otomobil olsun. Sahip olunan bir araç var ama aklınız sürekli çok lüks bir otonobilde. Bu durumda sahip olduğunuz araca nasıl bir gözle bakarsınız? Değer verir misiniz? Yoksa sırf hayalinizdeki arabaya sahip olmadığınız için elinizdekini değersiz mi sayarsınız?

İnsan bazen, sahip olduklarını küçümseyerek değil; onları anlamlandırarak ve değer vererek büyür. Aksi hâlde ne aklındakine kavuşabilir ne de yanındakine huzur verebilir