Sellaaam 🌸
Beni ilgilendirmeyen konularda kendimi doğru mu söylüyorlar diye düşünmeye zorlamıyorum bile ancak genel olarak insanlara belirli bir kredi vererek başlıyorum iletişime. Peki siz?

Çingeneler Zamanı deyince de
Sellaaam 🌸
Beni ilgilendirmeyen konularda kendimi doğru mu söylüyorlar diye düşünmeye zorlamıyorum bile ancak genel olarak insanlara belirli bir kredi vererek başlıyorum iletişime. Peki siz?

Çingeneler Zamanı deyince de
Söylediği veya yaptığı şeyin karakteri doğrultusunda olduğunu düşünürüm ama zaman içinde yine karakteri doğrultusunda değişme ihtimali olduğunu da bilir içten içe gülerim 😀
Çünkü ben de değişiyorum. Ne kadar sabit kalmaya çalışsam da yaşadığımız hayat ve gelişim değişime zorluyor. Direnirsek de kırılıp dökülüyoruz bu yüzden..
Bugün bir video izledim sosyal medyada.
Merhum Manisa Belediye Başkanı (arızayı kontrol ederken akıma kapılmış)'nın eşi gözyaşları içinde yaptığı konuşmada eşinin ne kadar İNANÇLI bir adam olduğunu anlatıyordu..
Yoksa yaşadığımız her olumsuz olayın alt zemininde bu İNANÇLI olma durumu mu yatıyordu?🙃
Ben de kendisini hayatını kaybettikten sonra keşfettim..
https://www.youtube.com/embed/G1BrjN73OncNe yazık ki değerli insanların değeri ancak öldükten sonra fark ediliyor..
Geç de olsa görevini hakkıyla yapan siyasilerin de var olduğunu bilmek umut verici. Geride güzel işler ve izler bırakanlara selam olsun 😇🙏
İnanmak zorunda olmayı reddediyorum. Var olanı aldım kabul ettim fazlasını kimse benden beklemesin gibi bir şey bu da sanırım 😂
İnandığım her şeyin bedelini fazlasıyla ödedim bebeğim 🙃
Demek ki bu yol doğru bir yol değil ahaha
Yine de arada bir inanma isteği olmuyor değil bende ya 😂
Ahaha rahat batıyor tabi arada haklısın 🤣🤣
Maalesef maalesef 😂
Benim için insanlara inanmak kolay değil… Çünkü zamanla öğrendim ki, herkes göründüğü gibi olmuyor ve bazen en çok güvendiğin yerden en derin yarayı alıyorsun. Yüzlerdeki gülümsemeler, sözlerdeki sıcaklık her zaman gerçeği yansıtmıyor. Bu yüzden önce gözlerine bakarım insanın, ses tonuna kulak veririm, söylediklerinden çok söylemediklerine dikkat ederim. İnandığımda ise tam inanırım, ama o güven sarsıldığında toparlaması zor olur. Çünkü benim güvenim öyle hemen verilecek cinsten değil; yaşanır, sınanır, zamanla şekillenir. Yani evet, inanmam ama inandığımda da kalbimi koyarım ortaya.
bu benim için gereklimi? gereksiz mi? gerekli ise ne ölçüde olduğuna bağlı.
Benim kendimce geliştirdiğim bir yaşam düşünce felsefem de İnsanlar ile iyi anlaşmanın en iyi yöntemi olarak 1. Konuşmada; gerekli ve gereksiz olanları belirlerim ve bunların karşımda ki kişiye kendim için önemseyip, önemsemediğimi söylerim 2. karşımda ki kişinin neyi önemseyip, önemsemediğini öğrenirim ve sonuç olarak; bu iki durum da benim insanlar ile aramda ki gerekli olanların konuşulmaya ihtiyaç olmadığı sonucuna ulaşırım böylece gereksiz konulardan uzak durmamı sağlar.
Ben de bu konuda benzer bir yaklaşımı tercih ediyorum. Kendimi bir şeylere inandırıp o kişiyi hayatıma katmak yerine hayatımın neresine koyacağımı benimle iletişimi üzerinden puanlandırmayı tercih ediyorum. Benim dışımda gelişen karakteri beni gıdım ilgilendirmiyor açıkçası.
İnanmam 😂
Ben "inanma" kavramını kendimden temizlemeye çalışıyorum, baya da ilerledim ama yeni fark ediyorum ki az biraz köşede kalmış onları da halledicem 🤓
Bence en iyisini yapıyorsun çünkü kendini bir şeye inandırdığinda aslında farklı olabilecek bir şeyi kabul ettiğin anlamına geliyor. Bu da sonrasında hayal kırıklığı olarak geri dönüyor...
En iyisi 100'den başlatıp, tüketip tüketmeyeceğini izlemek. Tüketmezse bizimdir, tüketirse zaten hiç bizim olmamıştır 😂
Yalnız şu cevabı eklediğin şarkıyı dinleyerek yazma keyfisi 😎🥳
Tam olarak öyle aslında, neden beni ilgilendirmeyen bir konuda kendimi koşullandırayım ki o kişi hakkında mesela 🤷🏻♀️
Bu aralar bizim oraların ezgilerine kaptırdım kendimi derken en son hal bu işte 🙃
İyi iyi oradan devam ama biraz oynak bir şeyler de ekle 😂
Bir de bak görseldekini de yorumlayayım.
Aslında oradaki ifadenin tersi daha doğru ve olan şey de o.
Birisine inanarak aslında kişi kendisine yalan söylüyor. Oysa inanamasına gerek kalmamalı, inanmaya ihtiyaç duymamalı.
Mesela senin benim çok değer verdiğim birisi olduğuna inanmaya ihtiyacın var mı? 😂
Onlar da var da buraya gitmez diye şaapmıyoruz şimdilik 😂
Hayır buna inanmaya ihtiyacım yok çünkü bu var ve hissedilir. Zamanla yok olabilir ve bu da hissedilebilir 🤷🏻♀️ varlık yokluk değişebilir, varlığına inandığım şey yok olunca hayal kırıklığı yaşarım ama buna genel bir anlam yüklemez bunun o an için kıymetini bilirsem ileride yaşayacağım bir hayal kırıklığı olmaz 🤷🏻♀️
Hahahahah dur 4 bir yandan her yere yetişmeye çalışırken bir de şekil yapıyorum şurada azıcık elleme 😂😂
Senin yaklaşımını çok sevdim, kendini yormadan ama yine de insana o “ilk kredi”yi vererek başlamak olgun bir tavır. Bana sorarsan, insanlara hemen inanmak bana da pek kolay gelmiyor. Güven benim için yavaş yavaş inşa edilen hassas bir mesele. Herkesin küçük oyunları olabiliyor. O yüzden, güvendiğim kişilerde bile ufak tefek testi geçmelerini bekliyorum; içim rahat etmiyor kolay kolay. Öyle her lafa kanacak insan hiç olmadım! 🙃 Bu arada, “Çingeneler Zamanı”nın o repliği var ya, tam yerine oturmuş. İnsan kendine bile bazen gerçekleri saklarken, başkalarına nasıl hemen güvenelim ki?
Cevap
27Cevap
Yok bea ne klayı kendime bile tam güvenmiyorum :D zor biraz
Kendine güvenmemek yerine kendinde eksik olarak gördüğün kısmı kabullenip ben böyleyim demek daha mantıklı değil mi Carvelsu? 🙃
Zaten işte tam olarak bu noktada bizi ilgilendirmeyen şeylere göre onları yargılamak yerine bizimle olan iletişimlerine odaklanmak gerekiyor bence
Kimseye inanmam güvenmem çok zor o işler geçti benden
Öyle herkese inanan birisi değilim genelde inanmış gibi yapar kişilerin beni kandırdıkları izlenimi verip oynamayı seviyorum gadası 🙃🙃
İnsanın kendi bile inanmadığı şeyin karşı tarafın inanmasını beklemesi garip. Haliyle karşımdaki söylediği şeye kendi inanmıyorsa benimde inanmam mümkün değil. Şu zamanda da iletişimde kimin ne dediğinin kendisinin inandığını anlayıp anlamamakta başarılıyım diye düşünüyorum…
Karmakarışık bi son cümle oldu 😂
Belki de usta bir yalancıdır ve kendine öyle güzel bir inandırmıştır ki sen de fark etmemişsindir... İnanmaya ihtiyaç duymak saçma geliyor bana genel olarak 😅
İnanmak ya da inanmamak işte bütün mesele bu!
Kiminin, kandırıyorum sanmasına izin verip izlerim.
Kiminin de yalanlarının tatlılığına kanmak isterim..
Ama bazı insanlar vardır hayatım da onlara gerçekten inanmak istiyorum, güvenin verdiği huzura ihtiyacımız oluyor..
Ben de o güveni kaybetmemek adına kendimi zorla inandırıyordum eskiden çok yakınımdakilere ama artık kendimi inandırmak yerine bir sebebi vardır diye yalan ya da gizlemelerini görmezden gelmeyi tercih ediyorum 🙃
Zaten olaya bu açıdan bakmak zorundayız...
Genel olarak yalandan nefret ederim, beni kandırmaya çalıştığını düşündüğüm için daha çok sinirleniyorum ve aşırı tepkiler verebiliyorum fakat inandığın ve güvendiğin bir karakter varsa onun söylediğim yalanların arkasında yatan sebepleri anlamaya çalışan bir içsel Güven oluşuyor, oluşması da gerekiyor zaten çünkü güven kolay kolay kazanılmıyor ve ufacık bir yalanla da yıkmak olmaz.
Kesinlikle öyle
Ben direk inanırım.. İnanmış görünürüm.. Kişi naparsq kendine yapar.. Beni kandırmış olmak onu mutlu ztszde orta ve uzun vadede kaybettirir.. O yüzde çokta takılmam.. Bazen yalan söylerler bilirim ama görmezden gelirim.. Çok yakın tutmam sadece belli bir alanda kalırım.. Zaten inandıklarım yetiyor :))
İnanmış görünmek de yalan söylemeye girmez mi peki? 🙃
Yoo yalana inanmayı seçiyorum işte.. İştirak ediyorum.. Heves kaçırmıyorum.. :))
İnanmış görünürüm.. Bu noktada inanmış olmuyorsunuz. O an tıpkı karşı tarafın yaptığı gibi aradaki berrak, samimi olacak iletişimi kendi yalanınızla yok etmesi için destekliyorsunuz.
Kişisel iletişimde yalan söylediğini düşünürsem mantıksız bulduğumu ya da öyle hissetmediğimi söylerim ben kendi adıma. Daha samimi ve berrak olduğunu düşünüyorum böyle bir iletişimin.
Hem böylece karşımdakine göre şekil almak yerine kendim olarak kalmaya devam edebiliyorum iletişimlerimde.
Arada berrak ve samimi bir iletişim isteği olsa haklı olabilirsin lakin zaten artık zehir verilmiş berraklik yok.. İlk günah işlenmiş ilk taş atılmış.. Artık ortada bir samimiyette yok.. Ben olaylar nereye gidecek söylediği yalan ne için ama ne diye inanmış gözükürüm...
Zaten böyle yapan biriyle ileri bir düşünme tarzı olmayacağından suruklenmesini görmek isterim...
Çünkü her irfeleyis yeni bir bilgi baska bir yalanı yakalamada yardımcı.. İşim geregi analiz yaptığımdan artık bir ilişki değil bir gözleme dönüşüyor benim içn :))
Diyorsunuz ki yalan söylediği konusunda onunla konuşmadan yüzde yüz emin olabilirim... Muhteşem bir yetenek açıkçası özendim 🙃
Yine de bu tutumun da bir yalan türü olduğunu savunacağım. Hatta bence daha da toksik. Çünkü insanlar yalan söylerler. Önemli olan aradaki ilişkinin yapı taşlarına zarar verip vermediğidir. O taşlara zarar vermediği halde bu tavırla bir karşılık aldığında aradaki ilişkinin zehirleyeni siz olmuş olursunuz.
Zehirlenmemeyi seçebilir insqn.. Kolay bir yolu var.. Dürüst olmak... Yalanı söyledikten sonra benim vereceğim tepki beni ilgilendirir.. Karşı taraf zaten bunu göze alamiyorsa.. Yalana da başvurmaya bilir... Yani kendi yaptığı eylemden dolayı gelen tepkiye katlanması gerekiyor... Ben niraz daha beklerim ölçerim tartarim süreci izlerim.. Benim için diğer ilişkilerimde bir uyarı olur ya da tecrübe adı ne dersen... :))
Üzerine konuşulmamış gerçekliği tartışılmamış bir konuda dürüst olunup olunmadığından emin olamam ben, sanırım bu nokta bizi görüşte ayıran kısım.
Kendinize bu kadar güveniyorsanız evet bu normal gelebilir ama ben üzerine konuşulmamış konuda yalan mı gerçek mi hislerime göre emin olamayacağım için böyle bir yolu pek kabullenemem gibi.
Sende benim gibi profosyenel bir yalancıyla 39 sene yaşasaydın kendini bir adım geri atıp olaylara baktığında aslında süreçlerin nasıl işlediğini anlardın.. Ve o yalancıya mecbursan inanmayı seçer kendini ona göre sekillendirirdin.. O yüzden rutindz söylenen basit yalanları anlamada iyiyim evet.. 15 sene çalıştım iş yerinde yap bakalım şeytanın avukatlığını olayın aslı nedir diye sorulurdu.. Pek kolay kolay yanılmam özellikle gözlem yapabildiğim konularda.. İnsanların çoğu zaten hemen hemen aynı kendini çok farklı sananlar da o yüzden zor değil :))
Zaten hepimiz hem çok farklı hem de çok benzeriz. Umarım bir gün ayırt etme yeteneğim bu kadar gelişir ve ben de balığın kokusunu baştan alırım diyecektim istemezmişim onu fark ettim. Her yaşadığım ayrı bir renk, görmek beni yaşamaktan alıkoyma gücüne sahip. Bu yüzden ben bu yoldan devam gibi 🙃
Birçok şeyi sorgulasamda çoğu zaman inanasım geliyor... Bazen şakasına denilen şeyleri bile ciddiye alıp inanabiliyorum... Tabi güven problemim var yinede bu duruma rağmen... İnsan bazen bazı şeylerin veya kişilerin yanlış olduğunu bile bile bi umut inanmak istiyor...
Çok güzel ozetlemissin. Konu benimle alakalı değilse he diyip geçiyorum ben de.
Şarkıyı hatırlattığın için teşekkürler ☺️
Rica ederiz efennim ne demek 🌸
Ben kendime bile inanmıyorum ki insanlara inanayım
Kendine inanmaman üzücü 🥲
Benim insanlara güvenip güvenmemek gibi kaygılarım olmuyor pek
Neden peki?
Maksimum ne olabilir ki en fazla ne kadar acı çekebilirim acı eşiğim zaten çok yüksek umurumda değil o yüzden
Ben inanıyorum zaten hata varsa kısa zamanda ortaya çıkar o zaman da onun hakkındaki düşüncelerim anında değişerek soğuyorum bir daha ısınmak mümkün olmuyor
yeni tanistigim insanlara inanmak COK kolay. ama onceden tanidigim ve birkac kere herhangi bir sebeple guvenimi kiran bir insana inanmam COK zor, sadece inanmis numarasi yapabiliyorum
İnsanlar insanları anlamaz ya da anlamaya çalışmaz. Onlara sadece belirli etiketleri takarlar. Bu etiketler onlardan gelen sinyallere göre takılır tabiki ama gerçeği yansıtması neredeyse imkansız etiketlerdir.
Başlangıçta bi tık güvenir bende kredi veririm. O güvenle ne yapacaklarını kendileri bilirler.
Fazlasıyla zor ama bu kafada olmak da zor arada güvenip konuşup dertleşmek vakit geçirmek istiyor insan..
Belli kredi vererek konuşmaya başlamak şart, yine de temkinliyimdir hatta baya baya baya güven sorunum var.
Asla güvenmem asla kolay kolay evime almam sevmem her Zaman seviyeli mesafesi olan biriyim
Çok zor.
Önemli olan istemek değil sadece o inancı da vermek lazım.
Kimseye inanmam kolay kolay karşımdakini ölçüp tartıp o mesafeyi inancı her zaman korurum
İnanıyorum ama herkes yalan söylüyor o yüzden kimseyle samimi olmuyorum
Hiç değil güvenemez oldum kimselere herkes iki yüzlü…
her dediğide yalan demiyoruz tabi doğu söylediği anlar herkesin mevcut 🙂
Hayır zaman ister, hareketlerini tavrını gözlemlerim.
Değer verdiğim biriyse, inanırım. Değilse, zerre inanmam
Bazıları çok ikna edici olabiliyor 😃
Öylesine inanmak tatlı geliyor 😂
🤣 şeytan işte naparsın hep tatlı şeyler fısıldıyor
Bilinçli teslim de en sevdiğim hahahah 😂
Uyma şeytana sen uslu kız ol 😀🤣
Çok usluyum ben zaten bilmiyor musun aaaa? 🥹😂😂
Bilmiyorum 😃 bilmeye çalışıyorum
Usluyum uslu 😌 güven bana 😈😂
Güvenmez miyim hiç aaa 🤣
Hahahahahsh 😂😂
Cevaplarda kendi yorumumu göremedim neden
Bilmem sen beni unuttun zaten 🥹
Hahahahahs takılıyorum ben de bu ara biraz yoğunum zaten Nepsigareşh o yüzden ben de şaapmıyorum çok 😂
yani çok üstüne düştüğüm konu değil güvenilmez olduğunu düşünürsem herkes yoluna
İnanmıyorum ben
kimseye isinmam
Bi parmak şıklatması kadar
Kolay değil zaten seziyorum
Birine inanmak çok artık
Hayır zor
Çok kolay. Kim ne derse hemen inanırım.
Hayır inanmıyorum kolay kolay
gerektiği kadar
Hayır değil🙄
bana göre hiç kolay değil bu dönemlerde
Zorr
Hayır değil
İnsanlara inanasım yok artık kolay kolay..
İnanirim
Napıyon
Kolay…
Artık çok zor
Kolay
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?