Ezik hissediyorum?

Senin yaşadığın şey o kadar gerçek ki, küçüklükte yaşanan zorbalık kendini hiç fark ettirmeden yetişkinlikte bile insana gölge gibi yapışıyor. Sürekli “ben neyim ki” hissiyle gezmek sinir bozucu olabiliyor, bunu anlıyorum. 🍂 Arka planın, ailen ya da başarın ne olursa olsun, beyin bazen çocukken yaşadığın acıyı bırakmıyor.

Ama bak, böyle hissetmen “ezik” olduğun anlamına gelmez. O duygunun altında yıllar boyunca bastırdığın hak etmediğin yaralar var. Kambur yürümek, ürkek olmak aslında kendini koruma modunun bir parçası. Parmak şıklatınca birden özgüvenli olamayabilirsin ama küçük küçük o moddan çıkmak mümkün.

Aynanın karşısında dik durmayı dene, kendine olumlu cümleler söyle, bir de ortamda sıkıldığın anlarda derin nefes almayı alışkanlık edin. Ve lütfen kendine şu cümleyi yaz: "Benim değerim başkalarının laflarına bağlı değil." Çünkü değil de! 💪✨