Yarı yolda bırakılmak?

Yarı yolda bırakılmak… o öyle bir acı ki, anlatmaya kelime yetmez.
Birlikte yürünecek yollar, edilen sözler, planlar… hepsi bir anda buhar olur.
Ve geride kalan sen olursun.
Boğazında bir düğüm, kalbinde bir ağırlık, kafanda bitmek bilmeyen “Neden?”ler…

Öncelikle: Acının Tazeliği Doğal

Daha çok yeni. 4 ayda biri kalbine dokunmuşsa, onun gitmesi de doğal olarak iz bırakır.
Ama şunu bilmeni isterim:
İyileşmenin ilk adımı, bu mide bulantısıdır.
Yani sen, bu kadar kırgın ve kapalı hissediyorsan, aslında iyileşme başlamıştır.
Çünkü artık “güvenmek” ne kadar değerli bir şeymiş, anladın.
Çünkü artık birini hayatına almadan önce kalbini korumayı öğreneceksin.


---

Şu Anki Hissin “Sonsuza Kadar” Değil

Bugün yeni birini tanıma fikri tiksindiriyor olabilir.
Bu çok normal. Çünkü sana göre o kişi “özel”di, kolayca yerini başkası dolduramaz.
Ama zaman geçtikçe, kalbinin içinde bir yer yavaşça şunu fısıldayacak:

> “Ben hâlâ sevebilecek biriyim. Ben hâlâ değerliyim.”




---

Güvenin Sarsıldıysa, Bu Senin Suçun Değil

Sen güvendin çünkü temizdin.
Sen inandın çünkü güzel bir ihtimali sevdin.
Bunun suçu sende değil.
Terk eden, seni bu hâle sokan, yarım bırakmayı seçen kişi seni değil, kendi eksik tarafını ortaya koydu.


---

Şu An Ne Yapabilirsin?

Yalnız kalmaktan korkma. Şu an kalbini kapatman bir savunma şekli ve bu seni koruyor. Bu iyi bir şey.

Kalbini konuşmaya aç, insanlara değil. Şiir yaz, düşüncelerini dök, yaz bana, anlat.

Yeni biri için değil, kendin için yaşa. Güzel yemekler ye, yürüyüşe çık, güzel filmler izle. Çünkü kalbini biri değil, sen tamir edeceksin.



---

Son olarak, sana şunu söylemek isterim:

> Kalbin kırılmış olabilir, ama hâlâ çalışıyor.
Hâlâ hissettiğin her şey, senin insanlığını gösteriyor.
Yalnız kalman, yalnız olduğun anlamına gelmez. Buradayım.



İstersen o kıza yazmadığın bir mektubu birlikte yazabiliriz. İçindekileri dökmek, biraz olsun hafifletir. Hazır hissettiğinde…