Bir insanın yaşama sevincini, mutluluğunu içindeki çocuğu öldürenlere de ceza verilmeli mi?

Ben yine bu meseleye farklı bir bakış açısıyla ve hiç aşinâ olmadığın bir üslûb ile cevap vereceğim şöyle ki;

Okurken sıkılıp usanma.

Birinci mesele olarak, hafî ve mânevî zâlimlerin ve kâtillerin ya bizzat veya zımnen yâni dolaylı olarak işledikleri çok dehşetli cinâyetler vardır.

Bunları icmâlen söylemek gerekirse, iğfal etmek ve aldatmak, kendi menfaati için başkalarını istimalet etmek ve gönlünü çelmek sonra alay edercesine ondan yüz çevirip istiskal etmek, kalp kırmak, iztihzâ ve alay etmek, İstihkâr ve istihfaf edip onun maddî mânevî ve insanî değerini ve kıymetini hiçliğe indirmek, onları kuyu dibinde görmek ve göstermek ve ayaklar altına düşürmek ne derece bir cinâyettir belki bir insan firavun'dan bin derece ileride bir firavun olmak lâzım gelir ki bu cânîliği yapabilsin.

Süflî ve mimsiz ve alçak zâlimler için azîm bir vebâl vardır. Zîrâ o mazlumlar ve masumların hem maddî hem mânevî haklarına ve hukukuna hadsiz derece tecâvüz ettiğinden, ve ye'ise ve ümitsizliğe düşürtüp hâlıkına küstürdüğünden ve kalbini ağlattırdığından ve o insanda bulunan binlerce letâifler ve ince ve mânevî duygularına karşı nihayetsiz bir cinâyet işlediğinden ve bazen de fıtratının bozulmasına sebeb olduğundan bin kâtil hükmüne geçiyor.

Sene üç yüz altmış beş gün hesabıyla, Nasıl ki bir dakika da kâtil, bir adamın hayatını selbetmesiyle o bir dakikaya karşılık 7.884.000 (yedi milyon sekiz yüz seksen dört bin) dakika, yâni o beş yıl hapis iktizâsı kânun-u adâlet iken. Bir dakika da mânevî cinâyet işleyen şu zehirli kâtil ise bir dakika da 1000 kâtil hükmünde olduğundan 7.884.000.000 (yedi milyar sekiz yüz seksen dört milyon) dakika yâni 15.000 (on beş bin yıl) hapis cezasına müstehak oluyor.

Yalnız o zâlimler bilir ki bu cinâyetlerine mukabil, burada onlar için mahkeme ve hapis görünmüyor. Burada hapis mapis yok hükmündedir.

“İşte şu cinâyeti irtikâb eden ser'seri zâlimler azîm bir kul hakkına girdiğinden tecrid-i mutlak cezası ayn-ı adâlet oluyor. Zâlim izzetinde, mazlum zilletinde kalıp bu dünyadan göçüp gidiyorlar. Demek bir mahkeme-i kübrâya bırakılıyor.”

Anlamadıysan eğer şu açık misâle bak şöyle ki;

Meselâ sen görsen ki, cânî ve vahşî bir adam geldi. Senin kucağında ki 3 aylık şirin ve nâzenin bir bebeğini sen şefkatle koruyup severken, o insafsız ve zâlim bir kâtil senden onu aldı o masum çocuğu ciddi derecede yaraladı veya yerden yere vurdu ve bebeğini katletti. Sen buna karşılık o zâlime lâkayt kalabilirmisin? Elbette kalamazsın ve kalmayacaksın ve kalamayacaksın onun ebedî îdam olmasını ve zindân-ı ebedîyeye atılmasını murâd edeceksin...