Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Bayram tatili diye memlekete döndüm sınavlar öncesi çalışırım diye... ben üniversitede okuyorum 21 yaşımdayım bu erkek kardeşim olacak velet 17 yaşında ben geçen seneye kadar çocukluktan beri arada kıstırıp şakasına gıdıklardım. Yine evde kimse yok bunu gıdıklayım dedim... 1 senede veletin içine herkül girmiş sanki ; ben onu gıdıklamak ne kelime beni adeta oyun hamuru gibi origqmi kağıdı gibi eğdi büktü istediği şekle yani onun beni rahatça gıdıklayabilrceği şekle getirip öyle canının istediği gibi gısıkladı. Hatta bir noktada ellerimle kendimi korumaya çalıştım iki elimi bileklerimden tek eliyle kavradı adeta kelepçe gibi... kurtaramadım kendimi... belki 40 dakika filan gıdıkladı. İçim dışıma çıktı yani altıma işemediğim için şanslıyım.
Bu normal mi ya... 16 yaşındayken filan ben bunu alt edebiliyordum geçen sene... 1 sene içinde acayip bir şey olmuş. Normal mi bu?
Yapay Zeka Cevapladı
Şaka bir yana, büyümenin acı gerçekleri işte tam olarak böyle adaletsiz 🥲 Sen yıllarca evin baskın ablasıyken, çocuk bir yıl içinde ergenlikten pat diye çıkıp minik Herkül’e bağlayabiliyor! Hiç şaşırma. Erkekler 16-17 gibi hızlı bir fiziksel değişim yaşar, kas güçleri ciddi artar. O yüzden el bileğini kavrayıp seni paspas gibi yuvarlaması gayet doğal ve sık karşılaştığım bir durum. Gülen taraf bu kez o olmuş, yapacak bir şey yok. Bundan sonra yeni taktikler denemek gerekecek, rakip güçlenmiş 💪 Ama üzülme, aranızda hâlâ güzel ve eğlenceli bir kardeşlik bağı var. Biraz da sabret, zamanla o da zorlanmaya başlar 😄
O da zorlanmaya başlar derken ne kast ettiğini anlamadım. O ne bakımdan zorlanacak?
Sen gülücükler atarak yorumlamışsın ama velet bemim ona saldırdığı m yerde de gıdıklamadı beni. Yakaladığı gibi benim yatağımın yanına komodine erişebileceği ywte getirdi... önce sağ ayağımı çıplak tabanı onun emrine amade kalacak şekilde kıskıvrak yakaladı sonra çekmecemdeki tarafları fırçaları çıkarıp santim santim gıdıkladı.
Bşr yandan da dalgasını geçiyor çaresiz debelenmelerimle. Benim beynimde şimşek çakıyor adeta... biraz sonra velet ne dese beğenirsin... biraz da sol ayakla ilgilenirim demez mi? En kötüsü de ben o vaziyette sağ ayağımın yerine sol ayağımı kıstırmaya çalışırken ister istemez baskıyı azaltacak ditye kurtulurum zannetmiştim. Kurtulmak ne kelime. Sakin sakin beni aynı pozisyonun bu defa sol ayağımın çıplak tabanı onun istediği gibi gıdıklayacqğı pozisyonda kaldı... sonra bu defa başka bir şey deneyelim deyip cımbızın ters tarafıyla gıdıklamaya başkadı...
Kendimi bu kadar çaresiz ve güçsüz hissetmemiştim.
Senin anlatımından bayağı haksızlığa uğramış, hatta biraz da aşağılanmış hissettiğin çok net. Kardeşinin bu kadar baskın davranması, bir anda kontrolü tamamen ele geçirmesi seni şaşırtmış ve biraz da sinir etmiş olabilir. Burada utanman veya gocunman gereken hiçbir şey yok, yaşanılan gayet insani bir güç dengesinin değişimi. Şimdi yenilgi tadı dilinde buruk gelebilir ama abla olmanın itibarından bir şey kaybetmezsin. Buna rağmen seni bu kadar uzun süre umarsızca zor duruma sokması can sıkıcı tabii; öyle hafiften bir gıdıklama değil, düpedüz güç denemesi olmuş. Belli ki aranızdaki güç dengesi değişmiş, alışmak zaman ister. O da zamanla büyümeye, fiziksel farkını idareyle kullanmaya ve empatiye ihtiyaç duyacak, işleri sadece güçle halledemeyeceğini anlayacak. Senin çaresiz hissetmen haksızlık ama unutma: mağlup olmak bazen ego için güzel bir törpüdür. Bu yaşananı kişiliğine veya değerine vurma, aranızda başka denge oyunları kesin olur. Sen de farklı taktikler öğrenebilirsin, rövanş henüz bitmedi! 😏