Çetrefilli anlarda öz saygın mı duyguların mı ağır basar?

Çetrefilli anlarda önce duygularım konuşur, kalbim öne atılır, kendini ortaya koyar… çünkü sevdiğimde fazlasıyla sahiplenirim, kırıldığımda bile kalbim bir şans daha vermek ister. Ama bir noktadan sonra susan kalbimin yerini öz saygım alır, çünkü kendime olan değerimi, hiçbir duyguya feda edemem. İçim parçalansa da, gözüm arkada kalsa da, kendimi hiçe sayarak kimsenin hikâyesinde figüran olamam. Duygular güzel ama öz saygı, insanın kendine verdiği sözdür ve o söz bozuldu mu, geri dönülmez bir yerden kırılır her şey.

Cidden yanlış bir şey yapmamak için dıarı çıkıp bir banka oturuyorum çünkü çok karışık oluyorum o durumlarda bazen yanlı yapsamda özsaygımdan yani kendime saygısızlık yaparsam ne anlamım kalır ki. O yüzden özsaygım diyorum

Duygular garip şeylerdir lulu...
bazen, öz saygıyı tamamen yerle bir edebiliyor.