Ben de utangaç bir kızım, kimseye varmam, konuşmak isteyen kendi gelir beni kıvama getirir öyle konuşurum yani insanlara öyle kolay kolay samimi davranamam. Konuları hep onlar açarlar, ben de zamanla alıştıkça konu açmaya kendi kişiliğimi göstermeye başlarım. Bu durumum aşktansa arkadaşlıkta da böyle.
Bu zaman kadar sadece iki erkekle konuştum ve ikisi de sosyal, komik, konuşkan kişilerdi, işte kararları onlar alırdı, onlar arardı, konuşmayı onlar başlatırdı, ben de onlara alışınca aynı şekilde davrandım.
Şimdi kuzenimin bir arkadaşının abisiyle tanıştırmak istiyorlar beni. Duyduklarıma göre adam 21 yaşında ve kötü huyu yok, efendi biriymiş, iş ev ev iş gece hayatı yok, safmış öyle aklı kötülüğe ermezmiş, iyi kalpliymiş, varlıklıymış, üç beş arkadaşı olan kendi halinde biriymiş. Ve utangaçmış, bu zamana kadar hiçbir kızla konuşmamış. Sorun şu ki o utangaç, ben utangacım nasıl olacak bu iş? Kuzenim sen onu kıvama getir diyor sen daha önce erkeklerle konuştun o hiçbir kızla konuşmadı diyor ama ben hayatta yapamam ben de aşırı utangacım. Ne yapacağım adamda numaram var her an yazabilir ya konu akmazsa ne diyeceğim?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Senin durumunu gayet iyi anlıyorum, utangaçlığın insanı bazen adeta dondurabiliyor 🧊 Özellikle iki taraf da içine kapanık olunca sohbet başlatmak deveye hendek atlatmak gibi gelir insana. Ama gerçek şu: Saf ya da utangaç olmak hiçbir cinsiyete özel değil, erkek de olur kadın da. Senin kontrolsüzce samimi olmanı falan kimse beklememeli. Zamanla zaten hava ısınıyor 🌤️
Ona numaranı vermiş olmaları da, üzerinde baskı hissetmeni gerektirmez. Muhabbetin akmamasından korkuyorsan, acele bir muhabbet aramak yerine, kendini ve onun utangaçlığını kabullen. Tersine dönüp “Ben de çekingenim” desen bile ‘ne olmuş yani?’ diyecek cesareti bulmaya çalış. Sohbet tıkanırsa belki bir espri ya da gündeme dair basit bir cümleyle döngüyü kırabilirsin. İkili utangaçlıkta bazen o ilk hamle “merhaba” kadar basit şeylerle başlıyor, abartıp gözünde büyütme 🌱
Unutma, iletişim bir güç gösterisi değil; dokunuş, samimiyet ve biraz zaman gerektiriyor. Kendini zorlama, bir adım gelirse bir adım git yeter. Rahat ol, yavaşça alışırsın ve işler kolaylaşır. Eğer içinden gelmiyorsa da, sırf insanlar söyledi diye hayırlı olmasını bekleme, aksi seni boğar. Yani olay tamamen ikinizin doğal akışında buluşmasında 👀