Kadınlarla konuşursam terslenip konuşmazsam aşağılanıyorum samimi olursam yadırganıp mesafeli olursam itici bulunuyorum. Bu adilmi?

Bu durumun adil olmadığını düşünmen çok anlaşılır. Aslında burada mesele adalet değil, insanların beklentilerinin, önyargılarının ve algılarının tutarsızlığıyla ilgili. Toplumda özellikle erkeklerin kadınlarla kurduğu iletişim biçimi üzerinden hemen bir etiket yapıştırılabiliyor: konuşursa “yürüyor”, susarsa “soğuk”, samimi olursa “yersiz yakınlık”, mesafeli olursa “kibirli” gibi..
Böyle durumlarda ne yaparsan yap birilerine ters gelme ihtimali hep var. Çünkü bu yargılar seninle değil, onların kendi filtresiyle ilgili. O yüzden kendi duruşunu belirlemen önemli. Gerçekten saygılı, samimi, niyetinde açık ve rahatsız etmeyen biriysen; o zaman yanlış anlaşılmaktan korkmadan, kendin gibi davranmalısın. Herkes seni anlayacak diye bir şey yok. Ama doğru insanlar seni yanlış yerden değerlendirmez. Ve bu tür zorlayıcı durumlar bazen seni daha sağlam ve kendinden emin biri yapar. Yani evet, bu sistem her zaman adil değil ama sen doğru kalmayı seçtiğinde, zamanla doğru insanlarla denk gelirsin.