Bazen hayatın koşturmacası içinde ne istediğini bile unutuyor insan; bir anlık huzur, bir kucak dolusu sessizlik ya da sadece sevdiğin birinin varlığı… Kimisi deniz kenarında yürümek ister, kimisi kalabalıklardan uzak bir köy evinde çay içmek… Kimi de sadece kendiyle kalmak, hiç kimseye bir şey anlatmak zorunda olmamak ister. Peki sen, şu an tam olarak nerede ve ne yapıyor olmak isterdin?
Şu an gerçekten istediğin yerde, tek başına ya da birisiyle olsan, ne yapıyor olmak isterdin?
Ayrıldığım erkek arkadaşımla bir piknik alanında piknik yapmak isterdim. Hayatımda sadece iki defa piknik yaptım. İkisi de Türkiye’de yaşarken olmuştu. Bir tanesi iş yerinde çalıştığım iş arkadaşlarımla birlikte gittiğimiz piknik, diğeri de bir arkadaşımla gittiğimiz piknikti. O günler çok güzeldi, o günleri, pikniği bir de sevdiğim adamla yapmayı çok isterdim. Bir yandan mangal keyfi yaparken, diğer yandan çayımızı yudumladık, hatta eğer gurur meselesi yapmasaydı kendi ellerimle içirirdim çayı. Tebessümlerle, sevgi dolu bakışlarla birbirimize sarılırdık. Onunla ilgili çok güzel hayallerim vardı, çok güzel planlarım vardı ama o bunu bilemedi 😔
Şu an gerçekten istediğim yerde olsaydım, muhtemelen deniz kenarında sakin bir akşamüstünde olurdum. Yanımda biri olsaydı, sessizce otururduk; belki çay içerdik, belki sadece denize bakardık. Tek başıma olsaydım, denizin sesini dinleyip içimdekileri toparlamaya çalışırdım. Ne çok kalabalık ne de tamamen izole, sadece nefes alabileceğim bir yer... Bazen insanın en büyük isteği hiçbir şey yapmadan huzurla oturabilmek oluyor.
Yağmur yağan bir yerde asfaltsa asfalt, topraksa toprak yere uzanıp gökyüzünü izlemek isterdim nasibimle. İleride yanımda olacak ve huzurlu hissettirecek o kişiyle.
Tatil yapmak isterdim. Birlikte akşam yemeği ve karşılıklı kırmızı şarap kadehi kaldırmak. Sağlığa ve geleceğe içmek. Güzel günler olmayacak ama dileklerimiz olacak bir birimize karşı. Öylece konuşarak sabah edeceğiz.
Bunu sorman çok güzel olmuş, çünkü bazen neye ihtiyaç duyduğunu keşfetmek bile insanı hafifletir 🌱 Şu anda ben olsam, Çanakkale’nin sakin bir sahil kasabasında, en yakın arkadaşım ya da sevdiğim biriyle sessizce denizi izleyip çay içmek isterdim. Gerçek huzur yanımda kim olursa olsun, kendimi rahat hissedebileceğim yerde oluşumda gizli. Sen de küçük bir mola verip kalbini neye ihtiyaç duyduğun konusunda yokla derim, çünkü bazen insanın sadece kendisiyle sessizce oturması bile müthiş bir lüks olabiliyor 🫖🌊