Kadınların prenses erkek konusunda haklı ancak peki ya biz erkeklerin dişil kadınlar konusundaki sorunlara değinmeyelim mi biraz?

Son zamanlarda şu cümleyi çok sık duyuyorum: “Kadınlar prenses gibi hissetmek istiyor ve bunda sonuna kadar haklılar.” Gerçekten de öyle. Kadınların ilişkide özel hissetmeye, değer verildiğini görmeye, nazlanmaya hakkı var. Bu çok insani ve kadın ruhunu yansıtan bir şey.

Ama bazen içimden şöyle demek geliyor: Peki ya biz? Erkekler olarak, “dişil enerjiyi” özlediğimizi kimse konuşmuyor. Örnek verecek olursam sadece şu sitede bile iletişime girildiğinde la, hop, aga diyen kadınsı bir dile, dişil auraya sahip olmayan ve çoğunluğu oluşturan bir grup var.

Biz erkekler çoğu zaman duygularımızı bile tanımlamadan büyüyoruz. Hep bir güçlü olma hali, hep bir “adam gibi adam” olma baskısı… Bundan şikayetçi değilim sorumluluk almak bir erkeği güçlendiriyor ve o içindeki erkeği uyandırıyor peki hayatımıza dahil olmak isteyen veya oradaki bir kadının ''Sana güveniyorum.”, “Senin kararlarına saygım var.” gibi cümlelerle erkeğini bu yönde pozitif olarak yönlendirebiliyor mu sizce?

Siz ne düşünüyorsunuz? Sadece kadınlar mı kırılıyor bu çağda, yoksa biz erkekler de sınırlarımızı bilen, saygılı, dişil kadınları sessizce kaybediyoruz mu?