Aklından hangi düşünceler geçiyor?

Hep aynı düşünceler
Birbirine benzeyen klişelik
Yeni bir döngü lazım bana
Kafamı baştan resetlemek
Şimdi bir hayal kursam
Belki o bile yarım kalacak
Çünkü zihin negatife egriliyor
Pozitif bir güç motivasyon şart

Apoletlerimiz dökülecek böyle omuzlarımızdan galaksi gibi :)) Herkese ve her şeye yetmeye çalışan olurken, tüy dikecekler tepemize🪶Sonunda kendimize yetemez hale gelince de "sen çok değiştin" diyecekler :// Boşuna dememişler "kime iyilik ettiysen ondan kolla kendini" Fırtınanın ortasında tek başına kaldığında, rüzgar soğuk mu sıcak mı anlamadan, yağmur iğne gibi deldi mi bilemeden, dizlerin titredi mi taş mı kesildi hissedemeden öylece dikilip kaldığın yerde, mıh gibi kalsın aklında bunlar... Fırtına diner, rüzgar durur, yağmur kesilir... Değdiği toprak filiz verir... Güneş yeniden doğar... Hep doğdu çünkü! Ama bir sen daha doğurmaz kimse. Yeniden doğasın varsa, fırtınadan sonra toprağı delip baş veren filiz gibi, sen kendin becereceksin. Kimseye de "vay neden su vermedin, yok neden sevmedin" demeyeceksin. Darılmaca yok cankuş. Bu dünyanın düzeni böyle. Tek geldin, tek gideceksin.. Öyle işte:))

Şu sıralar kafam biraz kalabalık aslında… Her şey üst üste geliyor gibi. Bazen içimde bir sessizlik isteği oluyor, ama düşünceler susmuyor. Geçmişte söylediklerim, söylemediklerim, belki de söyleyemediklerim dönüp dolaşıyor zihnimde. Bir yandan geleceği düşünüyorum: Ne olacak, nereye varacağım, doğru yolda mıyım? Diğer yandan bazı insanlar geliyor aklıma, içimi ısıtanlar da var, canımı sıkanlar da… Ama genel olarak en çok kendimi tartıyorum galiba. Tepkilerimi, hislerimi, seçimlerimi… Bazen “ben ne istiyorum?” sorusu bile cevapsız kalıyor. Ama işte, bu karmaşanın içinde bir şekilde yolumu buluyorum. Belki de bu düşünce akışı, kaybolmak değil, kendime biraz daha yaklaşmak aslında.