Yaz akşamı mı, sonbahar sabahı mı?

Yaz akşamı derim. Çünkü insanın içini ısıtan bir huzuru var. Güneş yavaş yavaş batarken, gökyüzü renkten renge girer… ne sıcak ne soğuk, tam kararında bir serinlik. Arkadaşlarınla sahilde oturabilir, sevdiğinle sessizce yürüyebilirsin. Kalabalık olsa bile insan kendini yalnız hissetmez. O an, hayatla barışık hissedersin.
Sonbahar sabahı güzel mi? Evet, ama biraz daha yalnız hissettiriyor bana. Hava serin, sokaklar sessiz, yapraklar dökülüyor… bir şeyler bitmiş gibi. Huzurlu ama içinde hafif bir hüzün var. Gerçekçi olmak gerekirse, o hüzün bazen güzel gelir, ama her zaman değil.
O yüzden: yaz akşamı, çünkü insana hem umut hem huzur verir. Ve bazen hayatta en çok ihtiyacımız olan şey bu iki duygu.