Hangi dileğinin sonucunu kabullenememe isyanındasın?

Kabullenmeyişim, varlığınlmın kendisine karşı bir başkaldırı değil, belki de yok oluşun kaçınılmazlığına karşı naif bir direniş. Düşlerimde yeşertip avuçlarımda kuruttuğum umutların yasını tutuyorum, her bir kırık parçası kalbime saplanan bir hançer gibi. Ve biliyorum ki, dileğin gerçekleşmemiş olması değil, dileğin kendisinin yokluğuna mahkum oluşum beni bu amansız isyana sürükleyen.

Aslında çok şükür sağlıklı ve sıhhatliyim mutluyum ve de huzurluyum. Sadece Geriye dönüp baktığımda yaptığımda hatalara “neden yaptım” diye kızıyorum kendime ve “şöyle yapsaydım şun an daha iyi bir durumda olabilirdim” yine de çok şükür. 🙂

Şükürler olsun ki istemeyi adabına uygun yaptığım için galiba kalbimde temiz olduğu için bugüne kadar hiç bir dileğim geri çevrilmedi bazıları geç oldu ama yine de oldu