Hiç kimsenin dönüp bakmadığı bir yolda son kalan oldunuz mu hiç?

Herkesin kolay olanı seçtiği, kalabalıkların peşinden gittiği bir zamanda ben, kendi sessiz yolumu seçtim. Bazen çok yalnız kaldım, bazen de yürüdüğüm yolun doğru olup olmadığını sorguladım. Ama biliyorum ki o yol, beni ben yaptı. Kimsenin bakmadığı o yolda, kendi ruhumla karşılaştım. Belki herkesin aradığı şey mutluluktu, ama ben huzuru aradım. Ve biliyor musun Kalabalıklar arasında kaybolmaktansa, kendi yolumda kaybolmayı hep tercih ederim. Çünkü o yol gerçek...

Genelde insanların akın ettiği, bir yerlere yetişmeye çabaladığı yerde kalakalan oldum. Kendi yolumu bulsam bir köşeye pusar bir süre izlerim ama daha bulamadım. Ya da kaşif olup görünmeyenin, duyulmayanın peşine düşücem inşallah bir gün

Ben doğru bildiğim yoldan şaşmayan biriyim. O yüzden bir yola adım atınca ve emin olunca yalnızda olsam devam ediyorum. Çünkü kimse kalmaması yolun eğri olduğuna işaret etmez.