Samimiyetsizliğe karşı ne kadar sabırlısın?

Samimi (yet)/ Samimi olmak; yerli yersiz yakınlık değil; Sözüyle, davranışşlarıyla, diliyle, içi ve dışı bir olmakla, her durumda iyiliği istikrar ve taraf edinmiş bir tutum, eminlik ve güven veren kişilik demektir. Samimiyet verilip geri alınan bir şey değildir. Samimiyet her şartta ve durumda değişmeyen istikrarlı duruştur. Kişilere, konumlara, çıkarlara, hesaba kitaba göre biçimlenen değişen bir ahlak değildir. Samimi olmak; hemdem olmuş kalbin, insanda, insanlardaki değişkenliğe rağmen istikrar kazanmasıdır. Velhasıl; Samimi olmak; ihlaslı kalp olmaktır. Karşınızdaki kişilerin davranışlarıyla şekillenen değil onlara rağmen, onlara kalpteki imana yaraşır davranarak muamele etmektir. Sizi seven, size değer veren , sizinle gerçek bir iletişimde kalmayı isteyen gerçek bağ, "samimiyet "görüntüsünden çok daha derin olan" İhlası" gözeten bağlardır. Kişinin samimiyetsizliği beni niye sabırsız bir insan yapsın ki!

Kısa bi zaman önce ne kadar sabırlı olduğumu ve aslında ne kadarda olmadığımı öğrendim.

İkisi arasında gidip geldim hala bilmiyorum cevabı. Verdiğim tepki sabrın mı yoksa sabırsızlığın bi tepkisi miydi?

Karşılık verilmeyen, ortamdan uzaklaşmak sabrın kanıtı mısır yoksa tahammülsüzlüğün etkeni mi?