Arkadaşlar bana yardım edin, ben ölüyorum?

Ben zorlasam da olmuyor... hayattan zevk almaya çalışıyorum. diyorum ki kendi kendime ulan dostum yok tamam ama gideyim kendi başıma bir yerlere çıkayım beş kuruş para yok... babamdan annemden istiyorum paramız yok diyorlar e zorla da alamazsın ki. şu 15 tatilde bile bir gün dışarı çıkmadım. full evde yattım. bari kendi odam olsa da kitap okusam film izlesem falan ama o da yok. salon köşelerinde sürünüyorum. normal bir insan değilim. bir insanla aynı odada yatamıyorum. sese tahammül edemiyorum. mesela horlasa falan sinir krizi geçiriyorum kendimi yoluyorum. elimden gelse aynı evde bile yaşamak istemeyeceğim. artık boğuluyorum. yavaş yavaş ölüyorum. tükeniyorum. niye diğerleri gibi değilim diye kendimi sorguluyorum. işin içinden çıkamıyorum. asosyalim. sosyal olmak istiyorum ama 5 kuruş yok. çirkinim. çirkinlikten daha beter sorunlarım var. ablamdan nefret ediyorum. bazen içimden onu öldürmek geçiyor. ona tahammül edemiyorum. sesine, konuşmasına, mimiklerine.. sevgilisiyle benim yanımda konuşup ağzını yayarak "aşşkıım" dedi mi hele.. ölmek istiyorum. onun yüzünden hayatımda düzen yok, huzur yok. zaten sırf onun yüzünden bu hale geldim. bir arkadaş edinmek istesem bu karamsarlığımdan hayata bakışımdan dolayı beni yerle bir ediyor. artık gücüm yok.. yemek yemeye bile üşenir hale geldim. ailem sürekli bana "deli" sıfatını yüklüyor. ablam olacak şeytan bana "gerizekalı allahın psikolojisi bozuk manyağı" diye hitap edince bile ruhen çöküyorum. arkadaşlar bana yardım edin, ben ölüyorum...
Arkadaşlar bana yardım edin, ben ölüyorum?
Cevapla