Mutluluk bir seçim mi?

Elimizde olan kısmı elbette var.
Fakat olmayan kısmını da unutmamakla birlikte.
İstek ve seçimler aynı doğrultu da olduğu sürece insan mutlu olabilir.
Sadece sevmek istiyorum veya sadece sevilmek istiyorum diyen birinin sizce mutlu olma ihtimali?
Bu zamana kadar yaşanan her şey 4k kalitesinde ortada.
Kaliteli bir hayatla mutlu olabilmek eş değer tutuluyor olması ne kadar acı , görüyoruz.
Bakmayı, gördüm sanmamak lazım.
Kâğıt üzerinden ve yasada kanunlaşmamış altının boş olduğu kavramlara takılmadığımız , kendimize döndüğümüz , ilk önce kendimizi tanıdığımız , yetiştirdiğimiz , bu düzlemde hareket ettiğimiz ölçüde mümkün.
Ne vardır ki tek taraflı olduğunda mutluluk yaşanıyor olsun.
Bizim için başkalarının verdiği kararlara kendi hayatımızı şekillendirmenin uygun olduğunu kabul etmemeliyiz.
İşte ancak bu şekilde düşündüğümüz sürece istekler tercih olabilir.
Yapılan yanlışları hata zannetmek kişinin ancak kendini kandırmak istemesinden ibarettir.
Gelelim elimizde olmayanlara;
Coğrafya olabilir,
Yaşadığınız ortam olabilir.

İnsan eksikliğini hissettiği şeyleri elde ettiğindeki girdiği geçici ruh halidir mutluluk. Bu -tamamlanmışlık hissi- hayatın akışında yeni yeni eksiklikler varolduğundan -kısa süreli doygunluk anları kadar- varolur. Bu da, bu andaki mutluluğun kısa süreli olmasına sebeb olur. Her bireyin eksik hissettiği kendi yaşamına ve hayat tecrübesine göre değişkenlik gösterdiğinden mutluluk fazlaca kişiseldir.

İşte tamda bu sebebten ötürü mutluluk ile tarif edilen alan daraltılabilinirse, ona ulaşmak için elde edilmesi gerekenlerin sayısıda azaltılmış olur. Bu sayede kişi "doygunluk alanını" ne kadar geniş tutarsa (türlü koşullara şartlanırsa) ona ulaşması bir o kadar zor olur.

Bu nedenle kişi mutluluk üzerinde bir kontrole sahiptir. Kontrolsüz yaşamın istemsiz açlığının peşinde koşar da şartları olasılıklara bırakırsa, mutluluk onun için seçimle alakalı olmayan bir şans unsuruna döner bana göre.