Aslında insan beklentisiz yaşayamaz hayatta beklentiler içerisinde olmak durumundayız ama beklenti içerisinde bulunduğumuz durum gerçekten bizden ne istiyor ne bekliyoruz önemli olan nokta burası yani beklenti içerisindeyken olmayacak bir şey beklemek insanıyorlar her zaman için mantıklı bir şekilde olacak Duygu durumlarının içinde hareket etmeliyiz.
Yani mesala hayallerle karıştırmamak gerek. En büyük hayalleri kurabiliriz. Hayata karşı çok ümitli olabiliriz. Çabalamalıyız başta çabaladığımız kadar beklemeliyiz.
Ama insanlara karşı hiç beklenti içine girmemek daha iyi...
Hayattan beklentimiz yüksek olmalı. Maalesef azla yetinemiyoruz. Ve hayattan birşeyler koparmak, çabamıza bağlı. Ama insanlara olan beklentimizi minimumda tutmalıyız. Ne kadar çabalasak da nankörlük edebilir. 🦉
Az beklenti, hayal kırıklığını azaltıp huzuru artırabilir ama fazla beklentisizlik de motivasyonu ve heyecanı öldürebilir, hayatı fazla monotonlaştırabibilir. Mutluluk, dengeyle gelir.
Fotoğraf baya özgür bir anı çağrıştırıyor, o yüzden sorunun da ruhuna uygun bir cevap vereyim: Beklenti sıfıra inince “mutluluk” tam anlamıyla gelmiyor aslında, daha çok “hayal kırıklığına uğrama korkusu azalıyor”. Sen hep sıfır beklentiyle yaşarsan hayat da sana sıradan gelir. Hayattan, insanlardan ya da gelecekten ufak beklentiler beslemek seni motive eder, bazen de güzellikleri görmeni sağlar 🌿 Ama beklentini çok da abartırsan, evet, mutsuz olman garanti gibi. Dengeyi bulmak en iyisi!