Mutlu musun/ Mutsuz mu?

Bazen kendimi çok yorgun hissediyorum, her şeye yetişmeye çalışmak, çocuklarla ilgilenmek, evi toparlamak, kendime vakit ayırmak… Hepsi birden olunca içimde bir eksiklik hissediyorum. Ama sonra küçük şeylerde mutluluğu buluyorum: çocuklarımın gülüşü, güzel bir kitap, sevdiğim bir müzik, içtiğim bir çay… Tam mutlu muyum, tam mutsuz muyum bilmiyorum ama hep çabalıyorum. Kendime merhamet etmeye, her şeye rağmen iyi bir insan olmaya çalışıyorum. Belki bu da bir tür mutluluk

Biliyorum.
Fakat bunun bir yerden kıymeti (söylemek zorundayım) maalesef kıymeti kalmıyor.
Yaşama ihtimali varken yaşayamamak.
Aslında içten içe koyan aslında.
Her şeyin var.
Başlasan güzel şeyler olacak.
Görmek istenileni ortaya koymadığın için seni sahte sanıyorlar.
Yapmak istiyorsun istenilen gibi kendine yakıştıramıyorsun herkes gibi olmayı.
Çünkü basit , kalitesiz geliyor.
Çünkü bir defa o hatayı yaptım.
Yaş kriteri olan insanoğlunun aslında neye koştuğunu gördüm canlı canlı.
Bence artık sadece kendimize doğruyu söyleyelim.
Cesur olalım.
Yalanı söylerken nasıl inanılır olmaya çalışıyorsak bazılarını kandırmak için en az onun kadar cesur.

Bende bi sariliceden mesaj alırsam mutlu olacağıma söz verebilirim 🙏🙏