Bazen kendime diyorum sen ne yaptıgının farkındamısın sen erkeksin ama bu olayı bir türlü oturtamıyorum kafamda nasıl yapısizce?

Kafammı karisik bilmiyorum ama duygularım yalnızlıgım beni oraya itiyor sanki ve başımın belaya girmesinden korkuyorum

Sakin kal birader, sakinlik seni kendine getirir

Sakinlikle halledebilecgimi dusunmuyorum ya toplum baskisi aile baskisi beni oldugum gibi kalmaya zorluyor herkesten uzak yaşasam daha farklı bi cinste daha farklı bi hayat yaşıyor olabilirdim

Buna gerçekten gerek var mı? Dürtülerin kontrolüne girme
Kendini yönlendirmen lazım

Dıştan onların istedigi gibi gözüksemde hayallerim isteklerim arzularım aynı şeyi söylemiyor ama yalnızlıktanmı böyle oluyor bilmiyorum ortamlama 3.5 yıldır böyle hissediyor kendimce deneyimliyorum

O zaman orana bir şeyler de sokuyorsundur
Bırakman lazım hepten
Zor seni anlamak benim açımdan

Herşeyi bırakıp önüme bakayım diyorum 2 3 ay sonra gene aklıma düsuyor ısrarlıca