Duygusuz biri olmak ister miydiniz?

Bencilliğin yakın akrabası doyumsuzluktur. Hep ve sadece kendi çıkarını düşünen bir insanın "tamam, ben artık doydum, bu kadar aldığım yeter, artık biraz başkalarını da hesaba katayım" dediği bir an pek gelmez. Bencilliğin mutsuzlukla ilişkisi biraz da bu doyumsuzluk halindendir.

duygusuzum zaten olabildiğimce sıcak kanlı olmaya çalışıyorum

Hayır istemezdim
Her yer duygusuz zombi gibi dolaşan insanlarla dolu o yüzden çoğu zaman kendimi yalnız hissederim.

mantıkta duygu ile aynı ise olabilir eskiden en azından duygusaldım üzerimdeki saflık gidince kötü oldum

Hayır tabi ki! Üzülen yıpranan olmak iyi olmayabilir ama her duyguyu sonuna kadar yaşamak çok güzel yoksa ottan ne farkımız olurdu

Ahh nerdeeee bende o yetenek iflah olmadım bi türlü