Kaybolmayan iç sıkıntısı nasıl geçer?

"Her sıkıntı ve hastalığın deva ve şifası, onu oluşturan durumun tam zıddındadır." İbn Sînâ

Ben ise, kendi bildiklerim ve yaşadıklarımdan yola çıkarak bu sözün tam tersinden de bir anlam da çıkartıyorum
"Belki de dert diye gördüğümüz şey belki de başka bir yönden henüz bilmediğimiz ya da farkın da olmadığımız bir derdin şifasıdır."

Bir insan bir uzvunu kaybettiğinde, ona artık bu şekilde yaşamayı öğrenmesi, buna alışması, "tek gözle ya da her iki göz, tek kolla ya da iki kolsuz, tek bacakla ya da hiç bacakları olmadan... hayatına devam etmesi gerektiği söylenir. Çünkü alışmaktan, protez kullanmaktan başka çare yok...

Her insanın derdi kendine aciz ve ağırdır. Ancak Parmağı kesilen, eli kesilenin yanında, Eli kesilen, kolu kesilenin yanında, Kolu kesilen, bacağı kesilenin yanında bacakları kesilen yatağa mahkum gibi olanın yanında susar, utanır, sıkılır ve haline şükreder. Neden?
"bin bir türlü" çeşit, çeşit dertler, sıkıntılar ile dolu bir hayatta ve hiçbiri de kolay, adil ya da yaşanası değil.

Kolunu, bacağını, gözünü, ciğerlerini, böbreğini, midesini... SOMUT YAŞAMSAL ORGANLARINI kaybetmiş birisine gidip ona, “Gel seninle dertlerimizi takas edelim,” der misiniz? Hayır, demeyiz. Neden?
Çünkü istek ve arzumuz daha iyi olmak ama! Niyetimiz ne?

Peki, diyelim ki derdinden kurtuldun, eskisine göre daha iyisin... Gerçekten daha iyi misin? bitti mi? kurtulmak istediğimiz tüm derdimiz ve sıkıntılardan kurtulmuş olduk mu? Sanmıyorum.
"Bitmez insanın istekler, arzuları hiç durmaz, doymak bilmez."

İçinizde, adını bile koyamadığınız bir sıkıntı mı var?
"Ben bunu neden yaşıyorum, buna neden engel olamıyorum?" mu diyorsunuz? O zaman kendinize şunu da sormalısın.
Başkalarının daha büyük, daha ağır sıkıntılarını biliyorken, neden sadece kendi dertlerimizi görüp önemsiyoruz? Belki de şifa tersinde yani başkalarının dertlerini görmektedir?

Mesela demiş olunsun ki;
Size bir seçme hakkı verelim buyurun bakalım, kendiniz için bir dert, sıkıntı seçin." İlla bir dert ve sıkıntı seçmek zorunda mıyım?
Evet, maalesef çünkü o zaman bu dünya İnsanların kendileri için dert, tasa, sıkıntı, problem... gibi gördüğü her şeyin yok edilmesi gerekir. O da yakın zaten...

Asıl sıkıntı, neyin neden olduğunu bilmek değil. Bildiğin halde bir şey bir şey yapamamak... olsa da daha kötüsü "Yapmamak".

Sorumluluk.

Bizi bu duruma getiren, gelmemize sebep olan kavram işte bu. İç sıkıntın da ancak sırtındaki bu yük sana baskı yapmadığında geçer. Bu yük olduğu sürece maalesef devam.

Fakat bu süreci şöyle yönetebilirsin. Senin elinden gelen ve senin için en iyi olanları yapıp, senin elinde olmayanları değiştiremeyecekleri bırakarak.

Böylece için rahatlayınca dışarıya etkin de pozitif oluyor. İçi rahatlatamazsan dışarısı ve aldığın etki de böyle devam eder.