Kendimize inanamıyor isek, bir başkasına nasıl inanabiliriz?

Her insan kendine inanıp inanmadığının farkına varamaz çünkü bilinçaltı insanı sürekli yönlendirir. Bilinçli yaptığımız pek çok şeyi severek yaptığımızı düşünürken bile bilinçaltının komutlarını uygularız ama benimsediğimiz için fark edemeyiz. Belki varlığımız renksizdir de biz renkleri kıskanmışızdır.

Öyle bir sorunum yok şükür. kendime güvenim her zaman tam. İsteyen dilediğine inanabilir. Umrumda değil. İnsanlar beni benden tanıyacak ya da tanımayacak.😀
Kendimize neden inanmıyoruz ki jfjf Biri kendine inanmıyorsa kendini sevmiyor demektir , özgüveni yok demektir. Bu da güzel bir şey değil. 😀 Kendini sevmeyen birini kim neden sevsin? Kendine güvenmeyen birine kim neden güvensin evet 😅 İnsan ilk önce kendisinden emin olmalı , kendisini sevmeli 🙂
Birine inanmak istiyorsam bunu istediğim için yaparım. İlk önce gözlemlerim... İnanmak isterim , güvenimi kırıp kırmamak onlara kalır. Herkese güvenmem, güvenmem için istediğim kişiye fırsat veririm sadece... davranışlarına bakarım. Herkes karakterine göre davranır. Bu benim suçum değil. Bir nevi risk gibi düşün. Tek kullanımlık şans. Ve o şans kötüye kullanıldığında bir daha vermezsin... Her insan kesinlikle aynı değil. Bu illa duygusal ilişkiler için söylemiyorum. Aile , arkadaşlık tüm herşeyde geçerli. İyi insanda var kötüsüde. Sonuç olarak herkes kendine yakışanı yapar. 🙂
Sen kendine güven gerisini salla umursama 😄keyfine bak yani takma kafaya

Bende öyleydim ama bu özelliğimi biraz biraz kırmaya çalışıyorum... Önce kendimize inanıp, güvenip, sevmeliyiz bu hayatta sonra başkalarına inanmak, güvenmek, sevmek gelir zaten...
Sen önce kendini benimseyip kabul etmelisin ki... İnsanlarda seni olduğun gibi kabul etsinler... Sen kendinden nefret edersen insanlarda sana buna göre davranır...