Sizce bu içine kapanık olmak mı?

Mesele şu ki çocukluktan bu yana hep böyle insanları güldürmeye eğlendirmeye mutlu etmeye çalıştım. Bir zaman sonra insanları mutlu edemediğimi hep bir bahane saçma sapan şeyleri sebep göstererek görüşmek istemediklerini farkettim. Gözlerim sașıydı ameliyat oldum, sivilcelerim vardı ilaç kullandım, çok zayıftım kilo aldım. Aslında bunları kendim için değil insanlar için yaptığımı farkettiğim noktada durdum ve düşünmeye başladım. Bunun mantıksız olduğunu insanları değil kendimi mutlu etmem gerektiğini anladım. Hayatımda gereksiz yeri olmayan herkesi çıkarttım. Sırf yalnız kaldım diye de arkadaş edinmek istemedim. İyi vakit geçirdiğim anlaşıp sevdiğim insanla arkadaş edinmek istedim. Zaman ilerledikçe yalnızlığın çok iyi geldiğini farkettim. Şuanda da yalnız olmaktan keyif alıyorum. İnsanlarla uğraşmak istemiyorum artık uzaktan bakıyorum ve önce o kişi hakkında fikir edinip izlenimlerime göre yaklaşıyorum. Bugün bir arkadaşım sen çok içine kapanıksın dedi. İçime kapanık olduğumu düşünmüyorum. İnsanlarla diyalog kurabiliyorum istediğimde çok sosyal bir insanım. İçime değilde insanlara kapanık olduğumu düşünüyorum. Sizce arkadaşım haklı mı?
Sizce bu içine kapanık olmak mı?
Cevapla