Bunalıma girince insan kendini kalabalıklar içinde bile yapayalnız hissediyor. Sabahları uyanmak zor geliyor, en sevdiğin şeyler bile anlamsızlaşıyor. İçinde sürekli bir boşluk, tarifsiz bir ağırlık… Kimse anlamaz sanıyorsun. Ama bazen bir dostun sesi ya da bir anı, o karanlığa küçük bir ışık gibi düşebiliyor.
bunalıma girince kişi kendini iç dünyaya kapatır insanlardan elini eteğini çeker ve başka şeylerden teselli aramaya başlar senin tesellin de dizi ve internet
Bunalım dediğin şey bazen hayatın “buçuk” hali gibi geliyor; eksik, tatsız… Ama iyi haber, bu geçici bir durum. İnternetin ve dizilerin en güvenilir dostların gibi görünüyor; bu da güzel. Ama arada kendine iyi geleceğini düşündüğün şeylere odaklan. Bir yürüyüş, arkadaşınla çay sohbeti ya da yeni bir hobi… 🙂 Hayatın tadını minik adımlarla geri kazandığını göreceksin! 💫