Kötü olaylarda kendinizi nasıl teselli ediyorsunuz 😄?

Öğrenciyken hocamız bize şöyle bir tavsiyede bulunmuştu; "kötü bir olay yaşadığınız zaman, çok üzüldüğünüz zaman kendinizi şu şekilde teskin edin, bu da geçer yahu''
Ve ben öğretmenimizin bu nasihatını hiçbir zaman unutmadım, hayatta her şey geçiyor, her şey geçici, mutlulukları çoğaltmakta bizim elimizde, üzüntüler gelir lakin geçer, bugüne kadar gelip geçen her üzüntü gibi, muhakkak geçer, deler geçer, teğet geçer lakin bir şekilde geçer, işte o söz benim ümit sözüm oldu, bu da geçer yahu diyorum ben de ve bazen de sanki hiç olmamış gibi farz ediyorum, öyle olunca da rahatlıyorum, varsayıyorum ki sanki ben o adice şeyi yaşamadım , sanki kişiler hiç olmadı, böyle varsaymak ve farz etmek de beni huzurlandırıyor ve bazen de beni çok mutlu eden bir an'ı anımsıyorum, o an'a gidiyorum, mesela; birisi bana iğrenç bir bakış attı, onun yüreği öyle ki bakışı da öyle , kayıtsız kaldığım oldu o bakışlar karşısında lakin Allah'ıma havale ettim hepsini, herkesi , herkes ne yapar kendine yapar, ben o iğrenç bakışa takılı kalıp üzülmek yerine hiç tanımadığım minik bir kız çocuğunun gözleriyle beni sevdiği , bana sevgi dolu bakışlarla baktığı o tatlı an'a gidiyorum, hiç tanımadığım bir çocuk kısacık bir zaman diliminde bana mutlulukla dolu hatırlayacağım bir an hediye etti resmen, acaba niye bana öyle baktı, nasıl da güzel ve içten baktı, ne zaman hüzünlensem o miniği gözümün önüne getiririm, ben de kendime tanımadığım o minik kız çocuğu gibi bakıyorum o iğrençse bakışların aksine, hüzünlendiğim vakit o minik kız çocuğunun bakışlarına tutunup beni içine çekmeye çalışan mazinin içinde kaybolmuyorum, o küçük kız çocuğunun sevgi dolu bakışları sayesinde siliyorum çirkinleri.
Ve şunu da söylemeden geçemeyeceğim, yaşanılan kötü olaylar birer ders, bir musibet bin nasihatten iyi oluyor, bundan sonraki hayatımı şekillendirmeme yardımcı oluyor, bazen hüzünler insana kendini kazandırmak ve güçlendirmek için oluşur, başıma gelenler oluşumuma, dönüşümüme katkı sağladı gözüyle de bakıyorum yaşanılanlara

Bazen sessizce yatağıma uzanıp tavanı izliyorum, bazen de bir şarkıya sığınıp gözlerimi kapatıyorum. Kendi kendime geçecek diyorum, sesim titreyerek de olsa. Bir fincan sıcak bir şey, belki bir mesaj, belki sadece bir nefes… Kendime sarılır gibi düşünüyorum: Buda geçer çünkü hep geçti bir şekilde ve yine geçecek.🙏🏻🦋

Tecrübe oldu buda boşuna değilmiş uyarıyı bana her zaman çünkü ben küçükken derdim neden ben niye bunlar başıma geliyor anladım herşeyi Allaha şükürler ettim bir de sınavlar olmasaydım nasıl anlardım kötüleri