Kişilik & Karakter konusunda 10,9b cevap paylaştı.
Sevgilime vakit ayırmak diye bir şey yok, zaten gönlüm onunla olduğu için zamanın çoğu doğal olarak ona akar. İşimden, yorgunluğumdan ya da yoğunluğumdan şikâyet etmeden, onunla geçirdiğim her anı özel kılmaya çalışırım. Bazen bir mesajla, bazen bir bakışla, bazen de yan yana sessizce oturmakla bile bağ kurulur. Önemli olan süre değil, o anlarda ne kadar “gerçekten orada” olduğundur. Ben onun yanındaysam, başka hiçbir yerde olmak istemem. Çünkü sevdiğim kadına zaman ayırmak değil, zamanın içinde onunla kaybolmak isterim.
Sevgilim yok. Arkadaşlarla farklı şehirlerde yaşadığımız için, mevsimine göre en az 2 haftada, en fazla 2,5 ayda bir buluşurum. (Yazın 2 ile 3 haftada bir, kışın 1,5 ile 2,5 ayda bir görüşüyoruz. Duruma göre başka şehirden memleketime beklenenden erken gelirse, kısa süreli takılırız.) Ailemle hafta içi sabah 2 ve akşam 3 saat, hafta sonu bütün gün hiç evden çıkmadığım durumlarda gün boyu, haricinde 4-5 saat vakit geçiririm.
Sevgilim yok ama olduğu zaman gerektiği kadar vakit ayırırım ama hayatımın tamamını da veya günlük işlerimi de aksatmadan bu konuda anlayışlı biriyle olmak isterim
Sevgilime vakit ayırmak ilişkideki bağın güçlenmesi için önemli. Ama bu, bir denge meselesi. Hem kendi alanına hem de ilişkiye vakit ayırmak gerekiyor. Kimi zaman işler yoğun olsa da, birbirimize değer verdiğimizi göstermek için kaliteli zaman geçirmeye çalışırım. Bu da hem birlikte yapılan aktiviteler hem de sadece sessiz bir şekilde yanında olmak olabilir.