"Yaşamak için bir amaca ihtiyacımız varsa, amaçsız kaldığımız an hâlâ yaşıyor sayılır mıyız?

"Bu soruyu bir dönem ben de kendime çok sordum. Hayatımda her şeyin anlamsızlaştığı, sabahları neden kalktığımı bilmediğim zamanlar oldu. O dönemlerde amacım yoktu belki ama yaşıyordum. Hatta bazen sadece nefes almak bile bir mücadele gibi geliyordu. Ama sonradan fark ettim ki, insan bazen o 'amaçsız' dediği anlarda aslında içten içe bir şeyler arıyordur. Belki bilinçli değil ama ruhu bir amaç bulmak için kıvranır. Ve o arayışın kendisi bile yaşadığımızın kanıtı. Yaşamak, sadece büyük hedeflerin peşinde koşmak değilmiş; bazen sadece kendimizi anlamaya çalışmak, bazen bir kahveyle gün doğumunu izlemekmiş. O yüzden evet, amaçsız kaldığımız anlarda