"sözleriyle güven verip , eylemleri ile o güveni yıkan bir erkek, yalancı mı olur Yoksa sadece zayıf mı?

"Bu durumu yaşadım… Güven verici cümleler kurdum, karşımdaki insana umut oldum ama sonra o sözlerin arkasını getirecek gücü kendimde bulamadım. O an fark ettim ki bazen yalancı olmak bilinçli bir tercih değil, zayıflığın bir sonucu olabiliyor. Kaçmak, yüzleşmemek, sorumluluk almamak… Bunlar o güveni yıkıyor. Belki kötü niyetli değildim ama bu da karşımdakinin kırılmasını engellemedi. Sonradan çok düşündüm… Söz ve eylem aynı çizgide değilse, insan ister istemez yalancı konumuna düşüyor. Ve evet, bu da bir zayıflık. Ama en büyük zayıflık, bunu fark ettikten sonra hâlâ aynı şekilde devam etmek olurdu."

O erkek insan olur. Ve insanlar diğer insanların sözlerine inanmayıp hal ve hareketlerine bakarak kişileri değerlendirse daha az yanılır diyebilirim. Böyle yapıyorum. Seni seviyorum diyene inanmıyorum. Sevgisini gösterenin de seni seviyorum demesini beklemiyorum. Sözler yalancıdır hisler gerçek...

Bu sorunu da cevaplamak istiyorum insanı insan yapan sözüdür söz dürüstlüktür ahlaktır ahlakı olmayan biriyle yoldaş olunmaz Rabbimin yolunda yuva kurmak önemli olan AHİRETLİK yoldaşlıktır böyle biriyle AHİRETLİK olmaz