İnsan, büyüdüğünü nasıl/ne zaman anlar?

Bir an geliyor ve bir bakmışsın, eski sen değilsin. Bir şeyler değişmiş.. öfke patlamaları, yerini sakinliğe bırakmış (belki de ugraşmaya değmeyeceğini ve yorulduğunu anlamışsındır). Bir bakmışsın sokakta top oynayan çocuklar sana abi/abla diye seslenmeye başlamış. Bir bakmışsın sınav stresi, yerini iş stresine bırakmış. Yaz tatillerinde memlekete gidip 3 ayı dolu dolu yaşarken, şimdilerde 1 hafta belki izin alacak hâle gelmişsin.. anna/babandan para alıp internet kafeye gittiğin günler geride kalmış, artık evinde bilgisayarın var ama oynayacak kimsen yok... Bazen pencereden dışarı bakarsın ve dışarıda da pek kimse kalmamış; halbuki sabahın köründe zile basıp seni aşağı çağıran arkadaşların vardı.. sabahtan akşama ezanına kadar dışarıda vakit geçirdiğin arkadaşların.. annen eve çağıracak diye korkardın; şimdilerde dışarı çıkasın bile gelmiyor, hatta annen çık diye söyleniyor.. öyle işte...