İşin içinden çıkamadığınız, kronik takıntınız var mı?

Ne mesela

Bir anda bir şey yapıyorum aniden gelişiyor, bazen de dalıyorum birşeye kendime özen göstermeyip yapıyorum, dün kapıya birisi geldi gittim sütçüymüş, yünlü pijamamla bir anda kapıyı açtım, neyse süt aldım falan onla iki ikiye yani, tencere getir dedi tamam dedim, arkamı dönüp giderken bana baktı mı bir yerim göründü mü diye bana bir şey yapmayı düşündü mü falan filan diye takıntılarım korkularım oluyor, özellikle evlik halimle bu olay daha takıntı oluyor, yani pantolonum falan üstümde olsa daha güvende hissediyorum, ama evde de içlik halimizle rahat oluyor diye giymiyorum pek, yani belki kuruntum takıntım ama olan bana oluyor, sadece anneme anlatıyorum bu dertlerimi, oda konuşuyor ama işte aslında ben biraz çocukluğumdan da travmatik büyüdüm belkide sebebleri bunlardır, çocukluk arkadaşlarım takip edip dövmeye kalkardı, birisi saçımızı çekerdi, öbürü pandik atardı falan, insanlara güvenimi hep yitirdim yapayalnızım asosyal bile oldum, hem bu seferde sorunlu diyorlar, oda daha kötü diye anlatmıyorum da, fazlasıyla kayıgılı biriyim de, bilmiyorum annemden başka kimse kalmadı hayatımda.