Az önce ikinci kez Ayla filmini izledim ve 2016 yılında Kore'ye gittiğimde şehitlikte yaşadığım duygusal anları düşündüm. 1939 doğumlu 77 yaşında tonton bir ninem Kore Savaşı'nda şehit olan eşinin mezarı başında Kur'an okuyordu. 1961 yılından beri hiç aksatmadan her yıl gelip eşinin şehit olduğu günden başlayarak 1 hafta boyunca her gün gelir Kur'an okur, hasret giderirmiş. Koreli şehitlik görevlileri de muhteşem bir saygıyla onunla ilgileniyorlardı. Nineyle saatlerce hem ağlamış hem de uzun uzun sohbet etmiştik. 2021 yılında da onu defnettik. Şimdi de o anları hatırladım ve doya doya ağladım... Peki siz en son ne zaman ağladınız?
Hıçkıra hıçkıra ağlayınca başım ağrıyor ya sinüzit var bende gözyaşını içime akıtmayı tercih ediyorum 😂 taş kalpli olmama 5 kalaydı uzun zamandır ağlamamıştım en son dedemin mezarını görünce gözlerim doldu
Ayla filmi de sanırım koreli bir kızın Kore gazisi tarafından sahiplenilip büyütülmesini vs anlatıyor idi. Evet beni de duygulandırmıştı. Yaşanmışlıklarınız ile sizi ayrı bir duygulandırmış olması gayet tabii