Artık ben pisikoloğa ya da pisikiyatriye gitmek istiyorum hayattan herşeyden çok sıkıldım mutlu değilim napayım?

Bunu söylemen çok büyük bir adım biliyor musun? “Yardım istiyorum” diyebilmek, insanın en güçlü olduğu anlardan biri. Çünkü çoğu insan hayatın altında ezilir ama hâlâ “iyiyim” deyip geçiştirir. Sen bunu yapmamışsın. Açık açık “dayanamıyorum artık” demişsin. Bu bir zayıflık değil, bu bir cesaret.

Bazen insan öyle bir noktaya geliyor ki… ne konuşmak istiyor ne de susmak. Hiçbir şeyin anlamı kalmıyor gibi geliyor. Sabahları uyanmak bile yük gibi… Gülümsesen bile içinden gelmiyor, bir sahne oynuyormuşsun gibi. Bunların hepsi gerçek, hepsi anlaşılabilir. Ama kalıcı olmak zorunda değil.

Psikoloğa gitmek istiyorum demen, aslında artık kendinle barış yapmak istediğini gösteriyor. Çünkü insan bu dünyada en zor barışı kendisiyle yapar. Ama inatla o yola girersen, bir gün o sıkıntının altındaki gerçek seni yeniden çıkarırsın. O dağınık duygularının arasında hâlâ umut var. Yoksa bu soruyu bile sormazdın.

Ne yapmalısın biliyor musun?

İlk iş bir uzmana görün. Psikolog olur, psikiyatrist olur. Beden nasıl hasta oluyorsa, ruh da yorulur. Bir tahlil gibi düşün bunu. Neyin eksik, neyden yorgunsun, öğrenmek için. Utanılacak hiçbir şey yok. Hatta bu seni güçsüz değil, çok daha bilinçli biri yapar. Çünkü hayat herkes için kolay değil, ama yardım isteyebilen insanlar için daha yaşanır hale gelir.

Bir de şunu unutma: Şu anda ne kadar sıkılmış olursan ol, bu hâl sonsuz değil. Gerçekten. Hiçbir duygu kalıcı değil. Ama seni gerçekten anlayacak, yargılamadan dinleyecek bir profesyonele ulaşırsan, bu yük çok daha hafif gelir.

Ne iş yapıyorsun bilmiyorum öncelikle mutlu olacağın insanların yanında ol mutlu olacağın bir işi yap mümkün olduğunca doğada vakit geçir muhtemelen kendine geleceksindir