Aşırı takıntılıyım fikir istiyorum?

Ya ben bi şakadan sebep tüm vücudu babası tarafından ezerek dövülmüş biriyim kendimi ifade etmeye çalışmıştım çok basit bi şakaydı , veya annem çok takıntılı biri inatçı kendi dediği olması için sürekli ısrar eder ben artık ona o rahatlasın diye herşeyi anlatıyordum onay alıyordum kararsız biri oldum zamanla
Mesela birine bir şey anlatıyorum annemin yaptığı gibi yüzü düşse veya ben öyle düşünmüyorum tarzı yüz hareketi yapsa (annem aşırı mimiklidir) hemen fikrimi değiştiriyordum
Sanki herkese uyumlanmaluyım gibi hissediyordum
Bu beni kendi duygu düşüncem ve insanöadınki arasında bıraktı ve hastalandım
Çok aşırı maruz kaldım çünkü
Şimdi terapilerde bu sizin yazdıklarınızı uygulamaya çalışıyorum
Ama zihnim susmuyor ben düşünmek istemiyorum ama mesela
Bana sanki karşıdakinin yapabileceği söyleyebileceği tüm eleştirileri onun dilinden onun tiniyetinden söylüyor zihnim ben de sürekli açıklama yapıyorum
Ben bunu 1 ay oluyor farkedildi meğer ağrılarım bundanmış
Kendi zihnimi susturamadığım için sadece bu değil kaygılı korkulu düşünceler de uzatıyor zihnim onu düşünmesem aynı kelimeyi tekrarlıyor veya aynı şarkı sözünü birine ihtiyacım oluyor yardıma ihtiyacım oluyor biri durdursun istiyorum çünkü aşırı ağrı çekiyor vücudum dayanamıyorum
Beynime hükmedememek beni yordu artık
Bazen diyorum stresten kanser olursam bebeğim var ona ne olur herkes uyudu evde ben bu saatte burada ağlıyorum ya

Herşeyin nedenini felan düşünüyorum
Neden insan olarak yaratıldık ne yapmamız lazım neden bu sorunları yaşadım ne öğrenmeliyim
Hep derin düşünceler istemiyorum bende öyle yaşamak istiyorum işte
Param var mesleğim var evim var rahat bi eşim var geziyorum tozuyorum ne istesem yer içiyorum Rabbime şükür ama beynim …
Algım… hep aynı şeyler dönüp duruyor
Bazen diyorum bunlar olmasa zihnimde hayat nasıl bir yer acaba
Sonra yine korku giriyor içime ölümün olduğu cinayetin kötülüklerin olduğu misafir olduğumuz bir yer dünya diyorum ne olacak bura tehlikeli diyorum yine huzursuz oluyorum
Sanki hep azarlancam hep kızılacak korkcam gibi hissediyorum bi kitap okusam odaklansam kafam karışıyor sanki içeri babam girecek ters ters bakacak hissi ya da korku işte artık baba evinde de değilim ama üstüme başıma sinmiş öyle maruz kaldım ki
Çok zor çok

Psikolojik problemlerin çoğu bu şekilde aile kaynaklı maalesef. Ama senin bunu çözümlemiş olman temellerini kendi kendine farkedebilmen ve bunu iyileştirmek için adımlar atmış olman oldukça iyi bu bile bir iyileşmedir. Zihnindeki sesleri bastırmak çok zor geliyorsa meditasyon tekniğine ne dersin? Günlük başlangıçta 3 dakika ile başlayalım sadece dik otur ya da uzan (omurgan dik olduğu sürece uzanman oturman önemli değil, ben halının üzerine dümdüz sırtüstü uzanıp tavana bakmanı öneririm ) ve zihnini 3 dakika sessiz tutmaya çalış başlangıçta aklına yine her şey gelecek bunlar normal herkesin aklında bir sürü düşünce var bunlar insan olmanın parçası sadece sen düşüncelerinin üzerinde duruyorsun bu yolda yürürken bi anda yürümeyi düşünüp ayağının boşalması ve sallanman yürümeyi garipsemen gibi ama yürümeyi düşünmediğimizde hiç bu tarz durumları yaşamayız sen düşünmeyi düşünüyorsun bu da bir eylemdir normal hayatta düşüncelerimizi o kadar umursayıp farkeymeyiz. Senin bu farkındalığının ileri seviyeye gelmesi seni çok zor duruma düşürüyor ve gelip geçici şeyler üzerinde gereğinden fazla durup zihninin bedenini etkilemesine izin veriyorsun bu noktada başlangıçta yapacağın en iyi şey meditasyonla yavaş yavaş zihnini sakinleştirmek. Evet çok zor ama imkansız değil güzelim. Yapamıyorsan da yerde sadece uzan tavana bak düşüncelerinin birer bulut gibi geçtiğini hayal et hepsinin gelip geçtiğini varsay o kadar önemli değil her bulut sessizce hareket halinde bunu tamamen normalleştirene kadar devam et. Günlük 3 dakika alıştığın zaman günlük 5 dakikaya çıkarıp kendini dinle sessizleş sadece dinlen. Olumsuz düşüncelerin de bulut gibi uzaklaştığını hayal et. Yavaş yavaş kendinin farkına varacaksındır. Uzun bir süreç ama kendi bedenin ve bebeğin için bunu yapmalısın :) hiçbir şeyin ikinizden daha önemli olmadığını unutma insanlar ne derse desin senin baktığın pencereden bakamayacaklarını yaşadıklarını yaşamadıklarını biliyorsun

Çok teşekkür ederim bu ilgili mesajın için ben meditasyon yapıyordum ve rahatlatıyordu ama beynim zannediyor ki rahatlarsa az düşünürse tehlike yaşayabilir beni ibadet meditasyon vs bu gibi durumlardan uzaklaştırıyor beni sürekli korku ve kaygılı yaşatıyor diğer türlü dünyada güvende hissedemem gibi halbuki yanlış bir inanç biliyorum ama yaptığım an korku başlıyor ruhum yükseliyor hissi bedenim tuhaflaşıyor bedenime yabancılaşıyorum