Duygusal olarak yetersiz olmak başka, umursamaz olmak başka, öyle değil mi?

Bugün annemle bekleme salonunda beklerken bir çocuğun annesinin ilgisini ve dikkatini çekebilmek için oyunlar oynadığını, sesler çıkardığını, zıpladığını gördük ama annesi sadece onu kınamak ve ağzından cik cik cik sesler çıkarmak için başını telefondan kaldırıyordu.. Tabi bizim de onu yargilamamiz ne kadar doğru bilemedim. Belki onunki de umursamazlık değil sadece nasıl tepki vereceğini, çocuğuyla nasıl oyunlar oynayacağını bilmemezliktir. Çünkü küçükken kendi annesi de onunla oyunlar oynamamış olabilir... Sonra bilet kontrolünde annemle uzun süre ayakta durduk ama hiç bana sarılası gelmedi, ben sarıldım tabi ama fazla uzatmadı yani. Uzaktan el salladı, belki o da sevgisini bu kadar gösterebiliyordur.. Kendi annesi de anneme çok iyi davranmamış çocukken. Bence çocuklarımıza iyi davranınca saygılarını yitirmiş olmayız, sevgimizi gösterince zayıf olmayız, bu yanlış inançları kırmamız gerekiyor..

Duygusal olarak yetersiz olmak başka, umursamaz olmak başka, öyle değil mi?
Cevapla