İslamofobisi olan var mı?

Güzel soru… Dinlere göre bu âlem bir sınav, sonunda mükâfat var.
Ama dünya açısından bakınca da aynı döngü geçerli:
Spora başlamak, kitap bitirmek, sınava çalışmak…
Hayatta ne yaparsan yap, sonuca giden yolda ızdırap, sabır ve çaba şart.
Bu yüzden 'sadece dinde var' diyemeyiz.
Hak etmek için çile şart—ama bu çilenin dozu da yöntemi de sana bağlı.
Bazısı yanarak öğrenir, bazısı yürüyerek.
Ama kimse yatarken zirveye çıkmıyor.

Mantıklı birine benziyorsun, o yüzden burada kalsın bu muhabbet.
Şu an bir işim var ama söz—cevap vereceğim.
Bana gerçekten böyle düşünen, mantıklı kafalar lazım.
Hesabı falan sakın silme, bak işlerimi halledeyim geliyorum.
Kafa aynıysa, sohbet akmaya mahkûm zaten

Bu dünyada herkesin hikâyesi eşit değil, doğru.
Ama unutma; sınavda da herkesin sorusu aynı olmaz—çünkü herkesin kapasitesi, yükü ve geçmişi farklıdır.
Kimine sağlık, kimine hastalık… kimine bolluk, kimine yokluk…
Ama adalet eşitlik değil, hak ettiğini vermektir. Ve Allah kimseye taşıyamayacağı yükü yüklemez (Bakara 286).

Niye acı? Çünkü bazı ruhlar acıyla olgunlaşır, bazıları da şımarıklıkla kaybolur.
Mutlu görünen herkes cenneti hak etmez; acı çeken de kaybetmiş değildir.
Zaten bu dünyadaki eşitsizlik, ahiretteki adaletle tamamlanacak.

Niye yaratıldım ki?” diyorsan…
Şöyle düşün bro: Sen varlığı istemedin, ama var oldun.
Çünkü senin potansiyelin, sen fark etmeden yaratıcıya ait.
Bu bir şans mı, yoksa risk mi?
İşte bu yüzden 'imtihan' diyoruz zaten.

Allah diyor ki:

"Biz insanı en güzel biçimde yarattık. Sonra onu aşağıların aşağısına çevirdik." (Tin Suresi)

Yani yaratılmak lütuf, ama ne yapacağın senin elinde.
O kadar değerli bir varlıksın ki, cehenneme bile ancak seçimlerinle gidebilirsin. Otomatik değil.

Sonuç:

İslam, mükemmel olanı değil, çaba göstereni istiyor.
Sorgulayanı dışlamaz, inat edeni uyarır.
Adaletsiz gibi görünen bu dünya, ilahi adaletin sadece bir parçası.
Kalanı, ölümle değil gerçek hayatla tamamlanacak